خطبههایحرمین: اهمیت و فضیلت تربیت و تعلیم
خطیب: دکتر صالح آل طالب
مسجد الحرام: جمعه ۱۲ جمادی الثانی ۱۴۳۰ هجری قمری برابر با ۱۵ خرداد ۱۳۸۸
خطبهی اول:
ستایش از آن الله است، ستایش از آن اوست که موصوف به علم است و «عالم» نام گرفته و از علم آن مقداری را که خواسته بر پیامبرش ارزانی داشته است. ستایش از آن اوست که چه اندازه علمش به کائنات احاطه یافته و خردها را با آیات محکم خویش روشن گردانده و ذهن بشریت را با انواع علوم در گذر زمان باز گردانید.
شهادت می دهم که معبودی به حق نیست جز الله که شریکی ندارد. او که تقوا را سببی برای علم قرار داد و فرمود:
{… وَاتَّقُواْ اللّهَ وَیُعَلِّمُکُمُ اللّهُ …}
(… و تقوای الله را پیشه سازید و الله شما را علم می آموزد…)
و گواهی می دهم که محمد بنده و پیامبر اوست… درود و سلام و برکت خداوند بر وی و اهل بیت و اصحاب و تابعین وی و بر کسانی باد که تا قیامت از آنان به نیکی پیروی نمایند.
اما بعد.. ای مسلمانان… اگرچه دل مشغولی مصلحان گوناگون گردد، و اگر قضایای امت، اهتمامات دلسوزان را به خود مشغول دارد و آرزوها در چشم امیدواران رنگارنگ شود، اما همه ی این ها در یک قضیه ی بزرگ و در یک طرح که همه ی فکرها و غم های مصلحان به آن منتهی می شود، جمع می گردد و آن، قضیه ی آموزش و پرورش است.
تربیت و تعلیم وظیفه ی پیامبران و معیار تمدن ملت ها و پیشرفت کشورهاست. اولین چیزی که برای بشر فرستاده شد «آموزش» بود:
{ وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْمَاء کُلَّهَا…}
(و [خداوند] به آدم همه ی نام ها را آموخت) [بقره: ۳۱]
و اولین معلم در این امت، محمد صلی الله علیه وآله وسلم و نخستین مدرسه در اسلام، در گوشه ای از همین مسجد حرام کنار کوه صفا قرار داشت که همان مدرسه ی خانه ی ارقم است.
از آن معلم و در آن مدرسه و از آن دانش آموزان بود که عرب، نخستین شالوده ی تمدن خود را پایه ریخت و آن هنگام بود که جهان نام آنان را شنید و آنان را به حساب آورد در حالی که آنان تا پیش از آن در حاشیه ی تاریخ قرار داشتند…
و اکنون تاریخ بار دیگر خود را تکرار می کند، و خداوند منزلت و مقام این امت را بالا نخواهد برد جز آنکه همانگونه که پیشنیان این امت برخواستند اینان نیز برخیزند.
ای مسلمانان: فضیلت علم همراه با تربیت صحیح، بر هیچ عاقلی پوشیده نیست. با این علم است که انسان مسلمان پروردگارش را بر اساس شناخت عبادت می کند و با این علم است که با مردم به نیکویی برخورد می کند و با آن است که در زمین در پی روزی خداوند به تلاش می پردازد.
به وسیله ی علم، تمدن ها ساخته می شود و به وسیله ی آن افتخارات به دست می آید و باعث سازندگی نیک، و توسعه می شود. علم است که دارنده ی خود را در جای پادشاهان قرار می دهد و اگر با ایمان همراه باشد باعث بلندمرتبگی دنیا و آخرت می شود:
{… یَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنکُمْ وَالَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ…}
(الله، کسانی از شما را که ایمان آورده و علم را به دست آورده اند بر اساس درجه هایی بلند می گرداند) [مجادله: ۱۱]
در این میان، مردان و زنان معلم بر تخت های پادشاهی تکیه زده اند. ملکی که مردمِ آن فرزندان مسلمانانند. زیرا این معلمانند که اندیشه ها را شکل می دهند و به خردها وسعت داده و زبان ها را باز می کنند و بدن را تربیت می نمایند.
شایسته ی این زحمتکشان است که مورد عزت و بزرگداشت و نهایت احترام قرار گیرند. حق آنان است که به جایگاه بالای خود دست یابند و حقوق خود را به طور کامل به دست آوردند و حق آنان است که قدرشان دانسته شود و هیبت و ارزششان پاس داشته شود.
آیا کسی را بزرگوار تر از آنان که درون ها و عقل ها را می سازند می شناسید؟
اما نصیحت من به آنان پس از تقوا و صداقت و اخلاص این است که الگوی نیکی برای کسانی باشند که از آنان پیروی می کنند.
ای معلمان: فرزندان مسلمانان، امانت خداوند و امت در گردن شمایند. معلم نخواهد توانست دانش آموزان خود را بر ارزش ها تربیت کند مگر آن که خود ارزش مدار باشد، و نخواهد توانست آنان را بر راه اصلاح پیش برد مگر آن که خود در درون خود صالح باشد زیرا تاثیری که دانش آموزان از نظر الگویی می گیرند بسسیار بیشتر از تاثیری است که از آموزش به دست می آورند.
کودکان و نونهالان دارای حس و ادراکی قوی هستند. اگر خواستید راستی و صداقت را برای آنان زیبا جلوه دهید باید در مرحله ی اول خود راستگو باشید و اگر خواستید ارزش صبر را برای آنان نمایان سازید باید خود از صبرپیشه گان باشید.
{ لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ … }
(قطعا برای شما در رسول الله اسوه و سرمشقی نیکو وجود دارد…) [احزاب: ۲۱]
سرمایه گذاری در مورد انسان، همان سرمایه گذاری موفقی است که اجر و منفعت آن پس از مرگ نیز در دنیا باقی می ماند و در حدیث صحیح آمده است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:
«هنگامی که فرزند آدم بمیرد همه ی اعمال او قطع می شود جز در سه مورد…» و سپس از میان این موارد از «علمی که از آن سود برده می شود» نام بردند. [به روایت امام مسلم]
اکنون که مقام و منزلت علم اینگونه والا و مهم است، انتخاب مردان و زنان معلم و برگزیدن آنان از میان بهترین ها و بالا بردن سطح علمی و عملی آنان، برای موفقیت فرایند تربوی امری است حتمی و اساسی.
معلم محور اساسی و نقطه ای است که فرایند آموزش و پرورش بر آن می چرخد؛ بر این اساس استقرار دورنی و مادی معلمان و بزرگداشت آنان از سوی جامعه امری است ضروری.
ای مسلمانان.. ای مربیان: بهترین قلب ها و مناسب ترین آنان برای پذیرش نیکی و خوبی، قلبی است که در آن بدی جای نگرفته باشد. از سوی دیگر مهم ترین قضیه ای که نصیحتگران به آن اهمیت داده اند و راغبان اجر الهی برای به دست آوردن اجر آن رغبت نموده اند، راسخ نمودن خیر در قلب فرزندان مسلمان، و آگاه نمودن آنان از حدود شریعت و معالم دینداری است که این ـ قسم به خداوند ـ وظیفه ی پیامبران است.
رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم می فرماید:
«الله و فرشتگانش و اهل آسمان ها و زمین بر معلم نیکی به مردم درود می فرستند» [به روایت ترمذی] پس خوش به حال آن که نیت خود را پاک گرداند و عمل نیک انجام داد.
بندگان خداوند: تمدن اسلامی در طول قرن ها بر اصول و مبادی خود پایبند مانده و به نوآوری در علوم پرداخت. شریعت اسلامی نیز با کمال و فراگیری خود به آموختن همه ی دانش های سودمند دستور داده است. از دانش توحید و اصول دین تا علوم اجتماعی و اقتصاد و سیاست و علوم نظامی و تجربی و دیگر علوم که مصلحت فرد و جامعه به آن بستگی دارد و باعث بی نیازی یک امت از دیگر امت ها می گردد.
همچنین در مبادی دین ما چنین آمده است که:
{… وَتَعَاوَنُواْ عَلَى الْبرِّ وَالتَّقْوَى وَلاَ تَعَاوَنُواْ عَلَى الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ …}
(در نیکوکارى و تقوا با یکدیگر همکارى کنید و در گناه و تعدى همکار هم نشوید) [مائده: ۲]
بیایید این نصیحت ربانی را به سیاست و برنامه ای عملی تبدیل نماییم که مردان و زنان تربیت و تعلیم و رسانه و سرمایه و همه ی جامعه بر اساس آن عمل نمایند. این یعنی کار مشترک و بر اساس روحیه ی گروهی.
شایسته است فناوری نوین برای عرصه های نوآوری بکار گرفته شود. انقلاب علمی و فناوری که به سرعت در حال پیشرفت است در انتظار هیچ کس نمی ماند. باید که در امور سودمند و گذاشتن ضوابط اخلاقی و رفتاری انسان ها مشارکت داشته باشیم. اگر مسلمانان در حالی که حاملان بهترین و آخرین رسالت هایند،از قافله عقب بمانند بسیار سخت خواهد بود که دیگران به حرف آنان گوش فرا دهند.
ای مسلمانان، ای مربیان: شما برای ساختن این نسل و برای شکل دادن به آینده و همراهی قافله ی تمدن، امین دانسته شده اید. تمدن و پیشرفتی که همراه با اصالت و ثباتی است که از شریعت اسلام برگرفته شده است.
آری… اصالت و ویژگی برگرفته از کتاب و سنت. به هدف معرفی پروردگار جهانیان به مردم و به هدف موالات نسبت به این دین و به هدف ساختن شهروند صالح و تولیدکننده و سالم از انحرافات فکری و سلوکی.
مبادی راسخ و در عین حال انعطاف پذیر اسلام همان خواستگاه صحیح تمدن اسلامی بود که خداوند آن را بر اهل زمین مبارک گردانید. این تمدن، ضعیف و سست نگردید مگر هنگامی که امت از خواستگاه هایی غیر شرعی استفاده کرد.
بندگان خداوند: هر امتی افراد خود را بر اساس آنچیزی که می خواهد تربیت می نماید. زیرا تربیت و تعلیم در حقیقت به معنای ساختن جامعه و نسل ها و آماده سازی و راهنمایی آن است.
همه ی امتها و حکومتها این جنبه ی مهم تربیت را درک کرده اند و سعی می کنند با همه ی توان، مبادی و اهداف خود را از طریق تربیت و تعلیم در جامعه راسخ گردانند.
همه ی این ملت ها روش تربیتی خود را از ویژگی ها و خصوصیت هایی می دانند که هیچ جایی برای کوتاه آمدن و تغییر ندارد.
آموزش و پرورش و برنامه های آموزشی هر کشور قضیه ای داخلی و خصوصی است و هیچ کشوری به دخالت دیگران در آن رضایت نمی دهد و آن را به دیگران نمی سپارد. از این جاست که می دانیم وارد کردن روش های تربیتی از دیگر کشورها بطور کامل و بی هیچ تغییری، اشتباهی است بس بزرگ و داری عوارضی خطرناک است و به معنای دور نمودن کامل نسل ها از فرهنگ و تاریخشان و به معنای قطع کامل رابطه آنان با عقیده و ارزش هایشان است. امتی که مسخ گردیده و هویتی ندارد را می توان به راحتی به بردگی کشاند.
تربیت، کالایی نیست که بتوان آن را وارد نمود. تربیت لباسی است که به اندازه ی قامت هر امت و بر اساس سنت ها و ارزش ها و اهداف یک جامعه طراحی شده است. اهداف و ارزش هایی که یک امت برای آن جان می دهد.
این به معنای عدم استفاده از تجربه ی دیگر ملت ها نیست. زیرا که حکمت، گمشده ی مومن است و هر جا که آن را بیابد، به آن شایسته تر است.
این نوعی خلط مبحث و مغالطه است که به بهانه ی پیشرفت، سکولاریسم را بر این امت اجبار کنیم. خداوند متعال می فرماید:
{… إِنَّمَا یَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاء …}
(…همانا تنها بندگان عالم الله خشیت او را دارند…) [فاطر: ۲۸]
این آیه دلیل بر این است که علم و دانش نافع حتی اگر از علوم دنیا باشد باعث نزدیکی به خداوند است. این، آنگاه حاصل می شود که این علوم را رنگ ایمانی دهیم و از آن در جهت خدمت به دین و مسلمانان و آبادانی زمین استفاده کنیم همانگونه که خداوند از ما می خواهد و با در پیش گرفتن راه توازن و فراگیری و وسطیت و اعتدال…
اما در صورتی که آموزش و اهداف آن از ایمان فاصله گیرد و به جای آن وسائل و اهداف انسان ها صرفا مادی شوند، این همان وبال و بدبختی فراگیر است.
تمدن امروز شاهدی است زنده بر این، بگونه ای که امت ها آن هنگام که از خالق خود غافل شدند با تولید و صنعت خود، راه بدبختی را پیمودند و در تولید وسایل نابودی با یکدیگر مسابقه دادند و به دنبال آن، قدرت، در سیاست و اقتصاد و دیگر عرصه ها معیار برتری گردید و نه حق و عدالت.
هنگامی که ارزش ها در زیر خاک مدفون است، فخرفروشی به ساختمان هایی که آسمان را درنوردیده چه فایده ای خواهد داشت؟ وقتی که مردم با شهوت ها مشغولند و در پی ماده می دوند و از آخرت غافلند «سود» به چه کار خواهد آمد؟
خداوند متعال می فرماید:
{… وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُون * یَعْلَمُونَ ظَاهِرًا مِّنَ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَهُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ }
(…ولی بیشتر مردم نمی دانند. آنان تنها ظاهری از این زندگی دنیا را می دانند و آنان از آخرت غافلند) [روم: ۶-۷]
بندگان خداوند: برای برنامه های آموزشی این ضروری است که هویت اسلامی و فرهنگ ملی و جنبه های ویژه ی تمدنی امت را محکم و راسخ گردانده و جایگاه جهانی و اسلامی امت را ازدیدگاه دینی و اقتصادی و سیاسی و صنعتی در ذهن دانش آموزان استقرار بخشید.
نونهالان ما در برابر چالش های فکری و تمدنی و منحرفانی که در ثوابت دینی و ارزش های والای جوامع ما شک اندازی می کنند، نیاز به آگاهی و مقاوم سازی بیشتری دارند تا اینکه این نسل در برابر جریان های فکری ذوب نگردد…
ما دارای یک رسالت و همینگونه دارای ویژگی های خاص به خود هستیم.
ای مسلمانان: وجود تفاوت میان جنس مرد و زن امری است که از نظر عقلی و شرعی و حسی بدیهی می نماید. تجربه ی این کشور در امر آموزش دختران در نوع خود بی نظیر بود تا آنجا که سازمان های بین المللی به این امر اعتراف نموده اند. در گزارش یونسکو آمده است که تجربه ی کشور ما در امر آموزش دختران نمونه و منحصر به فرد است.
اگر اختلاف میان نوع زندگی در میان اروپا و این منطقه وجود نداشت می گفتیم این روش تربیتی برای آموزش دختران حتی در اروپا نیز مناسب است. حال که سخن منصفان آنان چنین است نیازی به توجه به سخن شک اندازان مغرض نیست.
ما، در روش تربیتی اسلامی و مخصوصا در تجربه ی آموزشی این کشور، دستاوردها و مزایا و تجربه ها و پیروزی هایی داریم که باید از آن محافظت نماییم. از بارزترین جنبه های این موفقیت، اعتدال و میانه روی، و درسهای علوم شرعی و نور فضیلت و ادبی است که دختران دانش آموخته در این برنامه از آن برخوردارند.
این از حق و عدل است که ما بتوانیم به روش آموزشی در سرزمین حرمین و برنامه ی تربیتی آن افتخار نماییم. آموزش و پرورش در این کشور در حال رشد و باروری است و با وجود برخی اظهار نظرهای غربی که گاه گاه مطرح می شود، بر روش های آموزشی بسیاری از کشورهای دیگر برتری دارد و هنوز ویژگی و اصالت، سمت بارز آن است که باید به همراه سعی در پیشرفت و تلاش برای بهترسازی و استفاده از تجربه ی دیگران، آن را پاس داشت.
حال که زمانه ی ما، زمانه ی نبرد تمدن ها و عقاید و فشارهای جهانی سازی در زمینه ی اندیشه و آموزش است، از نشانه ی اخلاص و آگاهی مسئولان آموزش و پرورش است که در برابر این چالش بایستند و برای آینده ای روشن به مسئولیت خویش عمل نمایند.
خداوند این سرزمین و دیگر سرزمین های اسلامی را با عزت و امنیت حفظ نموده و در هر خیری جلو دار و از هر شری سالم بدارد.
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
{وَکَذَلِکَ أَوْحَیْنَا إِلَیْکَ رُوحًا مِّنْ أَمْرِنَا مَا کُنتَ تَدْرِی مَا الْکِتَابُ وَلَا الْإِیمَانُ وَلَکِن جَعَلْنَاهُ نُورًا نَّهْدِی بِهِ مَنْ نَّشَاء مِنْ عِبَادِنَا وَإِنَّکَ لَتَهْدِی إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ} [شوری: ۵۲]
(و این چنین ما به سوی تو روحی را از امر خویش وحی نمودیم و تو پیش از این نه می دانستی کتاب چیست و نه می دانستی ایمان چیست اما ما آن را نوری گرداندیم که هر که از بندگانمان را بخواهیم به سوی آن هدایت می کنیم و تو به سوی راه راست هدایتگری)
خداوند من و شما را به وسیله ی قرآن و سنت برکت دهد و با آیات آن و حکمت، سود رساند. این سخن را گفته و برای خود و شما از الله آمرزش می خواهم.
خطبه ی دوم:
ستایش از آن الله ، پروردگار جهانیان است، آنکه رحمان است و رحیم است، و مالک روز قیامت است، وگواهی می دهم که معبودی به حق نیست جز الله، به تنهایی و بدون شریک، آن پادشاه آشکار به حق. و شهادت می دهم که محمد، بنده و پیامبر اوست. درود و سلام خدا بر او و بر اهل بیت و یاران وی.
اما بعد… ای مسلمانان… نظریه پردزان می گویند: آموزش و پرورش فرایندی است تکاملی. و باید از خود بپرسیم که نقش پدران و مادران در این فراینده چه است و از خود بپرسیم که نقش رسانه ها در تربیت و راهنمایی و نصیحت و تعلیم این میان چه چیزی است. و اصولا برنامه ی جامعه ی اسلامی در این فرایند چه باید باشد.
نوجوان هنگامی که با تناقض و اختلاف میان آنچه در مدرسه آموزش دیده و آنچه از برخی رسانه های دیداری و خواندنی، می بیند مواجه می گردد دچار نوعی دوگانه گی و اضطراب درونی می گردد.
از یک سو مدرسه سعی در راسخ گرداندن قواعد تربیتی و بنای آن دارد و از سوی دیگر با فضای باز موجود در رسانه ها و فناوری های نوین ارتباطی شاهدین که دیگران دارند با ما در تربیت فرزندان ما رقابت می کنند مخصوصا اگر در نظر داشته باشیم که گناه بیشتر این رسانه های از نفعشان بیشتر است.
این شرایط چنین ایجاب می کند که اصحاب رای و اندیشه و غیرتمندان، تلاشهای خود را در پژوهش این پدیده و ایحاد راه حل، دوچندان نمایند و در راه ایجاد راهکارهایی برای حمایت نسل جوان و پاسداشت امت تلاش نمایند.
هر جامعه ای دارای مرزها و خط قرمزهایی است که در کنار آن می ایستد و دارای فرهنگ و سنت هایی است که برای آن احترام قائل است، حتی در سرزمین هایی که الحاد و بی دینی حاکم است نیزمردم بر اموری که باعث ایجاد همبستگی میان آنهاست توافق دارند و زندگی خود را از آن خواستگاه ها نظم می بخشند.
ما مسلمانان نیز زندگی خود را تنها بر اساس یقین به خداوند متعال یگانه بنا می کنیم و خطوط کلی جامعه و آینده ی خویش را بر اساس هدایت خداوند همانگونه که پیامبرمان ابلاغ داشته ترسیم می کنیم.
بر این اساس هرگز نمی توان اشاعه ی فحشا و الحاد را در زندگی جامعه ی مسلمان تحمیل کرد و هرگز نمی توان زیر پا گذاشته شدن احکام الهی را در هیچ یک در شئون زندگی قبول کرد و نمی توان مظاهر ایمان را در زندگی عمومی مردم این جامعه مختل نمود.
خشنود نمودن خداوند، عملی مستحبی نیست که زاهدان در آن زهد ورزند یا آنکه مترددان در انجام آن تردید کنند. غیر ممکن است که میراث حق خداوندی را که از او به ما رسیده است رها کنیم سپس در انتظار خیر و نیکی نزدیک یا دور باشیم.
برای آنکه به سطح بالایی در تربیتی که در نظر داریم دست یابیم باید در گام نخست عقاید خویش و قدسیت آن را حفظ نماییم زیرا ایمان به الله و آخرت و اطمینان مطلق به آن چه از نزد خداوند و رسولش به ما رسیده است، اساسی است محکم و متین برای تربیتی کامل و فراگیر.
بلکه همانگونه که واگن ها به قطار متصل اند، رفتار به عقیده وابستگی کامل دارد. بنابراین اگر ایمانی وجود نداشته باشد که حرکات و سکنات شخص را به خود مرتبط سازد، عرصه برای دیگر محرک ها باز خواهد شد و شهوات و اهواء و خواسته ها و غرایز و رقابت ها این عرصه را تصاحب خواهند کرد و مردم برای به دست آوردن خواسته های خود بدون هیچ مرز و حدی به هم خواهند ریخت.
می شود آغاز این وضعیت را در برخی از جوامع که در آنها دینداری به عقب کشانده شده و نیروی ایمان در اصول رفتار و تربیت، ضعیف گردیده است مشاهده کرد. در این جوامع هر شخص در زندگی خصوصی خود و در برخورد با دیگران، بر اساس خواسته های خود و بر اساس وضعیت خاص محیطی که در آن زندگی می کند، رفتار می نماید و این باعث فروپاشی ترسناکی در سطح اخلاق اجتماعی گردیده تا آنجا که می توان آثار خودخواهی زشت و منفی و خودپرستی و تلاش بیش از حد برای دنیا و اهمیت ندادن به آخرت را در این جوامع به سادگی مشاهده کرد.
این عقاید اسلامی بود که نسل هایی را بنا نمود که دارای قدرت بنای زندگی انسانی و تربیت آن بودند. و این عقاید است که می تواند اخلاق متین و محکم را ساخته و در ورای آن مردانگی را بنا نهاده و در برابر بحران ها بایستد.
تربیت موفق بر حقایق اقرار شده و بر مسلمات غیرقابل شک بنا نهاده می شود. حال اگر محیط به فساد کشانده شود و در آن شک رواج یابد و بسوی آنچه از آسمان نازل شده است انگشت اتهام دراز گردد، پس هیهات اگر بتوان در چنین محیطی نسل هایی تربیت کرد که بتوان به ادب و عفت و عدالت آن اعتماد نمود
نباید به دارندگان قلب های مریض اجازه داد تا هر چند وقت یک بار در میان مسلمانان به انتشار شک و تردیدهای ساختگی بپردازند. نباید افکاری که بسوی بی نظمی دعوت می دهند و با فریب آزادی بسوی آزاد شدن از هر قید بندی دعوت می کنند.
ممکن است نوجوانان مسلمان و مردم بر اثر تکرار این سموم در خطر فساد قلب قرار گیردند
{ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَکُمْ وَأَهْلِیکُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ …}
(ای کسانی که ایمان آورده اید، خود و خانواده ی خود را از آتشی که مردم و سنگ ها هیزم آنند، نجات دهید) [تحریم: ۶]
هر آنکه خود و خانواده اش را حفظ نکند به تحقیق مورد بازخواست قرار خواهد گرفت…
این است آنچه قصد گفتنش را داشتم و درود و سلام بفرستید بر بهترین انسان ها محمد بن عبدالله… بارالها درود و سلام بفرست بر بنده و پیامبرت محمد و بر اهل بیت و یارانش و بر آنان که بر راه او روند و روش او را در پیش گیرند.
خداوندا از چهار خلیفه ی پیامبرت ابوبکر و عمر و عثمان و علی و از دیگر صحابه ی پیامبرت و تابعین و تابعین آنان تا روز قیامت خشنود باش.
بارالها اسلام و مسلمانان را عزت ده و شرک و مشرکان را خوار بگردان. بارالها آنان را که دینت را یاری می دهند یاری ده و طاغیان و ملحدان و مفسدان را ذلیل بگردان. خدایا دینت را و کتابت را و سنت پیامبرت را و بندگان مومنت را یاری ده.
خدایا مستضعفان مسلمان را یاری ده. خدایا آنان را در فلسطین و هر جای دیگر یاری ده. ای پروردگار جهانیان برای آنان یاور و یاری ده باش. بارالها ما را در سرزمین هایمان ایمن بگردان و امامان و والیان امر ما را صالح بگردان.
خدایا گرانی و بیماری و ربا و زنا و زلزله ها و سختی ها و فتنه های بد آشکار و پنهان را از ما دور گردان. بار الها بر مسلمانان لطف بورز و بلا را از آنان دور گردان ای زنده ی پایدار ای دارای بزرگی و بزگواری.
بارالها غم های غمگینان مسلمان را دور گردان و سختی سختی دیدگان مسلمان را برطرف گردان و اسیران را آزاد گردان و بدهی بدهکاران را از آنان بردار و به رحمت خود بیماران ما و دیگر بیماران مسلمان را شفا ده.
پروردگارا برای ما در دنیا و در آخرت نیکی عطا کن و از آتش دوزخ دورمان گردان. پروردگارا ما را و پدران ما را و همه ی مسلمانان را مورد آمرزش قرار ده. بارالها جوانان مسلمان و پیران آنان و زنان و مردان و همه ی آنان را هدایت کن.
پروردگارا از ما بپذیر که تو شنوای دانایی و بر ما توبه پذیر که تو بسیار توبه پذیر و مهربانی. پاک و منزه است پروردگار تو، پروردگار عزت، از آنچه مشرکان وصف می کنند و سلام بر پیامبران و الحمدلله رب العالمین.
___________________
با تشکر از شبکۀ جهانی نور
موضوع: خطبههای حرمین
نظر بدهید
|
|
