قافله را دریاب
دکتر عائض القرنی / ترجمه: ابوعمر انصاری
اهل ايمان با پيك توفيق، بلال عزم را اجابت كرده و در سحرگاهان از خواب برخاسته اند
قلبهايشان با ياد خداوند آرام گرفته
اما زبانهايشان در مدح او در حركت است
چشمانشان با آب محبت جاري است
خونهايشان را با خداوند معامله نموده
منتظرند تا در راهش قرباني شوند
و خويشتن را در خدمت او فدا كرده
پس هر سختي در راه رضايش راحتي است
و هر بي خوابي در عبادتش انس
و هر گرسنگي براي او غنيمت است.
وتو آن هنگام كه خادمان دنيا را ديدي كه بر دينارهاي براق هجوم آورده اند و مانند مگسان گرسنه حمله ور شده اند، به نفس خويش بازگرد.
و آنگاه كه ولگردان شب گرد ، غافلان در خلوت ، سست همتان در عبادت ، و تاركان نماز جماعت ، تو را فرا خواندند، به نفست رجوع كن.
آنگاه كه نغمه ي دون مايگان را شنيدي و پايكوبي عياشان و ميهماني خوشگذرانان را پس توبه ، توبه.
آنچه نزد ماست بسيار بهتر از آنچيزي است كه آنها دارند ، حيات ما تلاش وكوشش است و زندگاني آنها بيهودگي و غفلت. دوستي هاي ما سستي نمي شناسد ، و هر گاه سستي به ما نزديك شود آنرا درهم مي شكنيم.
بيم دهنده ندا سرداد: به سوي خداوند باز گرديد و توبه كنيد.
عزيزان : آيا بويي خوشتر از انفاس تائبين استشمام كرده ايد؟
آيا آبي زلال تر از اشك نادمين ديده ايد؟
آيا لباسي زيباتر از لباس زاهدان مشاهد نموده ايد؟
و آيا جشني پرفروغ تر از جشن طواف كنندگان ديده ايد؟
چشم اشكريزان و پلك از بي خوابي سنگين شده و مشتاقان هنوز نخوابيده اند…
اي مسلمان آيا دو ركعت و دواشك ؟
زندگاني بدون ركوع ويراني و عمر بدون اشك تباهي است.
سوار بر قافله حقيقت شو… قافله را درياب.. با ما سوار كشتي نجات شو… عجله كن بيا… بشتاب تا از هلاكت رهايي يابي.
از زماني كه از خواب بر مي خيزي تو در نبرد با شيطان و كشمكش با دوستان بد از جمله دنيا ، هواي نفساني ، آرزوي دروغين و خيال واهي هستي.
دفترت را پس از طلوع بگشاي و ساعات امروزت را منظم بكن ، بر صف اول مداومت كن زيرا كه رمز عهد و پيمان است.
يك يا دو ويا سه آيه از قرآن و يا بيشتر را حفظ كن زيرا اين كار نشانه محبت و رغبت است ،
تجديد توبه كن و از خداوند طلب آمرزش نما زيرا اين دو، كارنامه قبولي دخول به بهشت مي باشند
به دنبال كسب علم مفيد برو تا تو را به عمل صالح رهنمون كند زيرا اين نشانه خوشبختي است .
صدقه به مسكين و دو ركعت نماز در سحر گاهان و دو ركعت نماز چاشتگاهان ، تقرب به علام الغيوب است
و زهد در كالاي فاني و طلب باقي شاهدي بر همت والاست.
( أولئك الذين هداهم الله وأولئك هم أولوا الألباب )
« اينان كساني اند كه خداوند هدايتشان كرده و اينان خردمندانند»