امر به معروف و نهی از منکر
خطیب: دکتر علی بن عبدالرحمن الحذیفی
مسجد نبوی شریف: جمعه 28 صفر 1431 برابر با 23 بهمن 1388
خطبهی اول:
حمد و سپاس از آن الله است. او را ستایش گفته و از او یاری جسته و از او هدایت میخواهیم و از بدیهای نفس خویش و از کارهای ناشایستمان به او پناه میبریم. الله هر که را هدایت کند او گمراهگری نخواهد داشت و هر که را گمراه سازد وی هدایتگری نخواهد یافت. و گواهی میدهم که معبودی به حق نیست جز الله که تنها و بیشریک است و گواهی میدهم که پیامبر و سرورما محمد، بنده و پیامرسان اوست… بارالها بر وی و بر اهل بیت و یارانش و بر رهروان سنتش درود و سلام و برکت ارزانی دار..
اما بعد… تقوای الله را آنگونه که شایسته است پیشه سازید و به سوی بهشت و رضایت وی سبقت جویید:
{يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُواْ رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالاً كَثِيراً وَنِسَاء وَاتَّقُواْ اللّهَ الَّذِي تَسَاءلُونَ بِهِ وَالأَرْحَامَ إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيباً} [نساء: 1]
(اى مردم از پروردگارتان كه شما را از نفس واحدى آفريد و جفتش را [نيز ] از او آفريد و از آن دو مردان و زنان بسيارى پراكنده كرد پروا داريد و از آن الله كه به [نام] او از همديگر درخواست مىكنيد پروا نماييد و از خويشاوندان مبريد كه الله همواره بر شما نگهبان است)
{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ } [آل عمران: 102]
(ای کسانی که ایمان آوردهاید تقوای الله را آنگونه که شایستهی تقوای وی هست پیشه سازید و نمیرید مگر در حالی که مسلمانید)
ای مسلمانان… پیامبر ما محمد ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ میفرماید:
“همانا الله فریضههایی را فرض نموده است پس آنها را ضایع نسازید و حدودی را قرار داده است پس از این حدود تجاوز نکنید و چیزهایی را حرام کرده است پس آنها را زیر پا نگذارید و از روی رحمت خویش نه از روی فراموشی دربارهی چیزهایی نیز سکوت کرده است پس به دنبال [حکم] آنها نباشید.” [حدیث حسن به روایت دارقطنی و دیگران]
و از جمله چیزهایی که الله بر بندگانش واجب گردانده است فریضهی امر به معروف و نهی از منکر است، زیرا این فریضه منافع عام و خاص دینی و دنیوی فراوانی را در بر گرفته است و بسیاری از بدیها و مفاسد و بلاها را دفع مینماید.. الله سبحانه و تعالی میفرماید:
{ وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ } [آل عمران: 104]
(و بايد از ميان شما گروهى [مردم را] به نيكى دعوت كنند و به معروف وادارند و از منکر بازدارند و آنان همان رستگارانند)
و فرموده است:
{ كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللّهِ ..} [آل عمران 110]
(شما بهترين امتى هستيد كه براى مردم پديدار شدهايد، به معروف فرمان مىدهيد و از منکر بازمىداريد و به الله ايمان داريد)
عمر بن خطاب رضی الله عنه میفرماید: “هر که میخواهد جزو این امت باشد شرط خداوندی آن را ادا کند” و این شرط همان امر به معروف و نهی از منکر است. خداوند متعال در وصف مومنان چنین میفرماید:
{وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاء بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَيُطِيعُونَ اللّهَ وَرَسُولَهُ أُوْلَـئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللّهُ إِنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ} [توبه: 71]
(و مردان و زنان با ايمان دوستان يكديگرند كه به معروف امر میکنند و از منکر باز مىدارند و نماز را بر پا مىكنند و زكات مىدهند و از الله و پيامبرش فرمان مىبرند آنانند كه الله به زودى مشمول رحمتشان قرار خواهد داد كه الله توانا و حكيم است)
الله ـ سبحانه و تعالی ـ کسانی از اهل کتاب را که به شریعت خود که تغییر و تحریف نیافته پایبند هستند و به امر به معروف و نهی از منکر عمل میکنند، چنین ثنا میگوید:
{لَيْسُواْ سَوَاء مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَآئِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللّهِ آنَاء اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ (113) يُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَأُوْلَـئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ} [آل عمران: 113-114]
([همهی آنان] يكسان نيستند، از ميان اهل كتاب گروهى درستكردارند كه آيات الله را در دل شب مىخوانند و سر به سجده مىنهند (113) به الله و روز قيامت ايمان دارند و به معروف فرمان مىدهند و از منکر باز مىدارند و در كارهاى نیک شتاب مىكنند و آنان از شايستگانند)
معروف: همهی آن چیزهایی است که اسلام به عنوان واجب و یا مستحب دستور به انجام آن داده است و قرآن و سنت جز به آنچه خیر دو دنیا در آن است و جز به آنچه توسط الله به عنوان راه ورود به بهشتهای پرنعمت قرار داده شده است دستور نمیدهند.
و اسلام جز از هر بدی حتمی در دنیا و آخرت و اسباب ورود به آتش نهی نمیکند. از حذیفه رضی الله عنه روایت است که رسول الله ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ فرمودند:
“قسم به آنکه جانم در دست اوست یا آنکه به معروف امر خواهید کرد و از منکر باز خواهید داشت و یا آنکه نزدیک است الله از سوی خود عذابی به سوی شما فرستد سپس او را دعا کنید و او شما را استجابت نکند” [به روایت ترمذی و آن را حسن و صحیح دانسته است]
و همچنین الله متعال در وصف مومنان میگوید:
{ وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاء بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ ..} [توبه: 71]
(و مردان و زنان با ايمان دوستان يكديگرند كه به معروف امر میکنند و از منکر باز مىدارند…)
و برخی از اهل علم گفتهاند که این رکنی است از ارکان اسلام… و از ابوسعید خدری رضی الله عنه روایت میکند که رسول الله ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ فرمودند: “هر که از شما منکری دید آن را با دستش تغییر دهد پس اگر نتوانست با زبانش، و اگر نتوانست با قلبش ـ آن را بد بداند ـ و این سستترین ـ درجهی ـ ایمان است”
همچنین روایت شده است که ” در قیامت شخص، خود را به شخص دیگری آویزان میکند. پس آن شخص به او میگوید: مرا رها کن که من نه در خانوادهات و نه در مالت و نه در آبرویت به تو ستمی روا نداشتهام. پس آن شخص اول میگوید: تو مرا در حال انجام منکر میدیدی اما مرا از آن نهی نمیکردی”.
برای شخصی که به کار معروف امر میکند باید مشخص و واضح باشد که کاری که به آن امر میکند معروف است و شرع به آن دستور داده است و بداند که آنچه دارد از آن نهی میکند منکری است که شرع آن را منکر دانسته است تا پیرو دلیل و بر اساس بصیرت و آگاهی عمل کرده باشد و همچنین لازم است که شخص امر کننده به معروف و نهی کننده از منکر، انسانی حکیم باشد و نسبت به آنچه میگوید آگاه باشد تا بتواند دلایل شرعی را در جایگاه خود بنشاند و با استفاده از سخن الله و رسولش ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ در مسائل و شرایط مختلف ره بپیماید. الله سبحانه و تعالی میفرماید:
{ادْعُ إِلِى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُم بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ } [نحل: 125]
(با حكمت و اندرز نيكو به راه پروردگارت دعوت كن و با آنان به [شيوهاى] كه نيكوتر است مجادله نماى در حقيقت پروردگار تو به [حال] كسى كه از راه او منحرف شده داناتر و او به [حال] راهيافتگان [نيز] داناتر است)
امر به معروف و نهی از منکر نگهبان فضائل و فرائض دین و از بین برندهی بدیها و رذائل است… تغییر منکر با دست مخصوص حاکم یا یا کسی است که از سوی وی نیابت دارد، و انکار منکر با زبان به وسیلهی حکمت و ترغیب و ترهیب و اخلاق نیک در برابر همهی کسانی است که نسبت به حکم الله در مورد منکر آگاهی دارند و انکار گناه با قلب نیز مخصوص همهی مسلمانان است…
هر دوی این فریضهها ـ یعنی امر به معروف و نهی از منکر ـ همراه یکدیگر هستند و از هم جدا نمیشوند پس هر که معروف را دوست داشته باشد اما منکر را بد نداند دچار کوتاهی در واجب شده است و هر که به معروف امر کند اما از منکر باز ندارد، واجبی را ترک گفته است و هر که از منکری نهی نماید اما معروف را دوست نداشته باشد از روش محمد ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ سرپیچی نموده است زیرا امر به معروف و دوست داشتن آن و نهی از منکر و بد داشتن ـ هر دو با هم ـ لازم و ضروری است… و برخی از سلف گفتهاند: “هر که به معروف امر نمود و از منکر بازداشت حتما خود را به این سخن الله سبحانه و تعالی عرضه کند که میفرماید:
{ أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنسَوْنَ أَنفُسَكُمْ وَأَنتُمْ تَتْلُونَ الْكِتَابَ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ } [بقره: 44]
(آيا مردم را به نيكى فرمان مىدهيد و خود را فراموش مىكنيد با اينكه شما كتاب را مىخوانيد آيا [هيچ] نمىانديشيد)
و همچنین این سخن الله متعال که از قول شعیب میفرماید:
{.. وَمَا أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَى مَا أَنْهَاكُمْ عَنْهُ .. } [هود: 88]
(من نمىخواهم در آنچه شما را از آن باز مىدارم با شما مخالفت كنم [و خود مرتكب آن شوم])
و این کلام الله سبحانه و تعالی که میفرماید:
{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ (2) كَبُرَ مَقْتاً عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ } [صف: 2-3]
(اى كسانى كه ايمان آوردهايد چرا چيزى مىگوييد كه انجام نمىدهيد (2) نزد الله سخت ناپسند است كه چيزى را بگوييد و انجام ندهيد)
برای شخصی که امر به معروف و نهی از منکر مینماید، صبر واجب و ضروری است زیرا وی حتما همانگونه که سنت پروردگار است در معرض اذیت و آزار قرار خواهد گرفت. پروردگار متعال از قول لقمان چنین میفرماید که:
{ يَا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلَاةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنكَرِ وَاصْبِرْ عَلَى مَا أَصَابَكَ إِنَّ ذَلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ (16) وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحاً ..} [لقمان: 17-18]
(اى پسرم نماز را برپا دار و به معروف امر کن و از منکر باز دار و بر آسيبى كه بر تو وارد آمده است شكيبا باش اين [حاكى] از عزم [و اراده تو در] امور است (17) و از مردم [به نخوت] رخ برمتاب و در زمين خرامان راه مرو)
زیرا وی در برابر هوا و هوس و دلخواه مردم خواهد ایستاد و هوای نفس بر بسیاری از مردم چیره است. آنانی که از منکر نهی میکنند و به معروف امر میکنند هم در دنیا و هم در آخرت از سوی الله متعال بشارت داده شدهاند:
{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلاً سَدِيداً (70) يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ ..} [احزاب: 70-71]
(اى كسانى كه ايمان آوردهايد از الله پروا داريد و سخنى استوار گوييد (70) تا اعمال شما را به صلاح آورد و گناهانتان را بر شما ببخشايد)
همچنین الله سبحانه و تعالی کسانی را که به معروف امر کرده و از منکر باز میدارند از عقوبت گناهان نجات داده و پاداش عظیمی نصیب آنها میکند:
{ فَلَوْلاَ كَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِن قَبْلِكُمْ أُوْلُواْ بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِي الأَرْضِ إِلاَّ قَلِيلاً مِّمَّنْ أَنجَيْنَا مِنْهُمْ ..} [هود: 116]
(پس چرا از نسلهاى پيش از شما خردمندانى نبودند كه [مردم را] از فساد در زمين باز دارند جز اندكى از كسانى كه از ميان آنان نجاتشان داديم…)
و پروردگار متعال میفرماید:
{ فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُكِّرُواْ بِهِ أَنجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَأَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُواْ بِعَذَابٍ بَئِيسٍ بِمَا كَانُواْ يَفْسُقُونَ } [اعراف: 165]
(پس هنگامى كه آنچه را بدان تذكر داده شده بودند از ياد بردند كسانى را كه از [كار] بد باز مىداشتند نجات داديم و كسانى را كه ستم كردند به سزاى آنكه نافرمانى مىكردند به عذابى شديد گرفتار كرديم)
همچنین الله سبحانه و تعالی به واسطهی امر به معروف و نهی از منکر جلوی به فتنه افتادن انسان در مال و خانواده وفرزندانش را میگیرد، زیرا وقتی از حذیفه رضی الله عنه دربارهی فتنهها سوال شد وی گفت: “الله به واسطهی نماز و روزه و امر به معروف و نهی از منکر انسان را از به فتنه افتادن در فرزندان و مالش حفظ میکند”.
الله سبحانه و تعالی کسانی را که به معروف امر کنند و از منکر باز دارند به بهشتهای پرنعمت و نجات از عذاب دردناک وعده داده و فرموده است:
{ التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدونَ الآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّاهُونَ عَنِ الْمُنكَرِ وَالْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللّهِ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ } [توبه: 112]
(همان توبهكنندگان پرستندگان سپاسگزاران روزهداران ركوعكنندگان سجدهكنندگان امر کنندگان به معروف بازدارندگان از منکر و پاسداران مقررات الله و مؤمنان را بشارت ده)
و آنها را در هر دو دنیا بشارت نیک داده است و از جملهی این بشارتها این سخن وی ـ جل جلاله است ـ که میفرماید:
{يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ يَسْعَى نُورُهُم بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِم بُشْرَاكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ} [حدید: 12]
(آن روز كه مردان و زنان مؤمن را مىبينى كه نورشان پيشاپيششان و به جانب راستشان دوان است [به آنان گويند] امروز شما را مژده باد به باغهايى كه از زير [درختان] آن نهرها روان است در آنها جاودانيد اين است همان كاميابى بزرگ)
پروردگار متعال من و شما را به واسطهی قرآن عظیم مورد برکت قرار دهد و من و شما را به وسیلهی آیات آن و به واسطهی راه و روش سرور پیامبران سود رساند… این سخن خویش را گفته و برای خود و شما و دیگر مسلمانان از الله متعال آمرزش میخواهم پس از او آمرزش بخواهید…
خطبهی دوم:
ستایش از آن الله است که ولی مومنان است، وی را ستوده و شکر میگویم و به سوی وی توبه نموده و از وی آمرزش میخواهم، و گواهی میدهم که معبودی به حق نیست جز الله که واحد و بیشریک است و متقیان را دوست میدارد، و گواهی میدهم که پیامبر و سرور ما محمد، بنده و پیامرسان اوست که الله او را با هدایت و یقین مبعوث نموده است تا آنان را که زندهاند هشدار دهد و تا آنکه سخن پروردگار دربارهی کافران تحقق یابد…
بارالها بر بنده و پیامبرت محمد و بر اهل بیت و یارانش درود و سلام وبرکت ارزانی دار.
اما بعد… تقوای الله را آنگونه که شایستهی وی هست پیشه سازید و به ریسمان محکم اسلام چنگ زنید.
بندگان الله… بزرگترین نعمت برای بنده آن است که الله سبحانه و تعالی به وی قلبی سالم عطا نماید که معروف را بداند و آن را دوست بدارد و به آن امر کند و اهل آن را نیز دوست بدارد، و منکر را شناخته و آن را بد دانسته و به همراه اهل منکر در آن نیفتد.
ای مسلمانان… به سبب شناخت اندک نسبت به اعمال صالح و کارهای ناشایست، جهل و نادانی فراگیر شده است و بزرگترین نفعی که یک مسلمان میتواند به یک مسلمان دیگر برساند این است که او را به هدایتی رهنمون شود و یا از بدی و حرامی بازدارد و مومنان، خیرخواهانی هستند که خیر را برای برادران مسلمان خویش دوست میدارند چنانکه در حدیث آمده است:
“کسی از شما ایمان نمیآورد تا آنکه برای برادرش همان چیزی را دوست بدارد که برای خویش میپسندد” [به روایت بخاری و مسلم] و جریر رضی الله عنه میگوید: “با رسول الله ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ بر نصیحت هر مسلمان بیعت نمودم”.
انسان منافق شخصی است فریبگر که از خیر جلوگیری میکند. الله سبحانه و تعالی میفرماید:
{الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُم مِّن بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمُنكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَيَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ نَسُواْ اللّهَ فَنَسِيَهُمْ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ هُمُ الْفَاسِقُونَ} [توبه: 67]
(مردان و زنان منافق [همانند] يكديگرند به منکر وامىدارند و از معروف باز مىدارند و دستهاى خود را [از انفاق] فرو مىبندند الله را فراموش كردند پس [الله هم] فراموششان كرد در حقيقت اين منافقانند كه فاسقند)
پس ای مسلمانان همدیگر را دوست بدارید و با نرمخویی و مودت یکدیگر را نصیحت کنید… نادان را نسبت به امور دینش آگاهی دهید… وی را نسبت به توحید و انواع شرک و احکام نماز و ارکان اسلام آگاه نمایید… از علی بن ابی طالب رضی الله عنه روایت است که رسول الله ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ فرمودند: “اگر الله به واسطهی تو یک نفر را هدایت نماید برایت از شترهای سرخ بهتر است”.
آنان را که از الله غافلند تذکر دهید تا برای آخرت تلاش کرده و فریفتهی دنیا نشوند، و آنانی را که نسبت به پروردگار سرکشی میکنند و بر انجام گناهان جری شدهاند به یاد عذاب و خشم وی بیاندازید و کم کاران و کسانی را که در انجام کارهای نیک سست هستند به انجام اعمال نیک و تلاش در طاعات ترغیب کنید. همتهای ضعیف را با استفاده از قرآن و سنت بیدار کید تا ایمانها افزایش یابد.
ای مسلمان… وظیفهی امر به معروف و نهی از منکر نسبت به فرزندان و خانواده و خویشاوندان و همسایگانت در اولویت قرار دارد زیرا تو نسبت به آنان وظیفهی سنگین و امانتی بزرگ بر گردن داری که آنان را به فریضههایی که الله بر آنها واجب نموده آگاه سازی تا آن را ادا نمایند و از آنچه حرام گردانده و از راه و روش شیطانهای انس و جن باز داشته و نهی نمایی… الله سبحانه و تعالی میفرماید:
{يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَاراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ} [تحریم: 6]
(اى كسانى كه ايمان آوردهايد خودتان و خانوادهتان را از آتشى كه سوخت آن مردم و سنگهاست حفظ كنيد. بر آن [آتش] فرشتگانى خشن [و] سختگير [گمارده شده] اند از آنچه الله به آنان دستور داده سرپيچى نمىكنند و آنچه را كه مامورند انجام مىدهند)
و شدیدترین حسرت در روز قیامت از آن کسانی است که این امانت را ضایع گرداندهاند.
ای مسلمانان… آیا دوست ندارید که فرزندن شما به همراه شما در بهشت باشند؟ الله متعال که راست گفتارترین سخنگویان است و وعدهاش خلاف نمیشود، میفرماید:
{ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُم مِّنْ عَمَلِهِم مِّن شَيْءٍ كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ } [طور: 21]
(و كسانى كه ایمان آوردند و فرزندانشان آنها را در ايمان پيروى كردهاند فرزندانشان را به آنان ملحق خواهيم كرد و چيزى از كار[ها]شان را نمىكاهيم هر كسى در گرو دستاورد خويش است)
مفسران دربارهی این آیه میگویند: “الله تبارک و تعالی فرزندان را به منزلت پدران خود در بهشت بالا میبرد حتی اگر کار نیک فرزندان کمتر از پدران باشد و این از روی کرم و فضل و رحمت پروردگار است تا آنکه چشم پدران با دیدن فرزندانشان روشن شود و از ثواب پدران چیزی کم نمیکند زیرا الله سبحانه و تعالی کریم و بخشنده است و کرمش پایان ندارد و او شما را فرا خوانده تا فضل و بزرگواری وی را به دست آورید پس شما نیز در مقابل آنچه را امر نموده است انجام دهید تا او نیز آنچه را وعده نموده است وفا نماید و الله ـ عزوجل ـ هرگز خلاف وعده نمیکند.
بندگان الله…. {همانا الله و فرشتگانش بر پیامبر درود میفرستند. ای کسای که ایمان آوردهاید بر وی درود و سلام فرستید} [احزاب: 56]
بارالها از همهی صحابه راضی و خشنود باش. بارالها از خلفای پیامبرت ـ ابوبکر و عمر و عثمان و علی ـ و از دیگر صحابه و اهل بیت و همچنین از ما با کرم و رحمت خویش راضی و خشنود باش ای مهربانترین مهربانان.
بار الها اسلام و مسلمانان را عزت ده، بار الها اسلام و مسلمانان را عزت ده، بار الها اسلام و مسلمانان را عزت ده و کفر و کافران را خوار گردان و دشمنانت دشمنان دین را نابود گردان ای پروردگار جهانیان.
بارالها مکر و نیرنگ دشمنان اسلام را باطل ساز، بارالها نقشههای دشمنان اسلام را که قصد ضربه زدن به این دین را دارند باطل ساز که تو بر هر کاری توانایی. بارالها دینت را و کتابت را و سنت پیامبرت را یاری ده ای مهربانترین مهربانان و ای قوی استوار.
بارالها ما را در سرزمینهایمان ایمن گردان و والیان امر ما را صالح گردان و سرزمین ما و دیگر سرزمینهای مسلمان را در امن و امان و رفاه قرار ده ای پروردگار جهانیان.
بارالها مردگان ما و دیگر مردگان مسلمانان را مورد مغفرت قرار ده که تو رحمن و رحیمی. بارالها ما از تو میخواهیم که گناهان گذشته و آینده و پنهان و آشکار ما را مورد مغفرت خویش قرار دهی… ای زندهی پایدار به رحمتت دست یاری دراز میکنیم، همهی امور ما را اصلاح گردان ای پروردگار جهانیان.
بارالها ما را باران ده، بارالها ما را باران ده، بارالها ما را بارانی نزدیک عطا کن ای پروردگار جهانیان، ای رحمن دنیا و آخرت.
{ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ } [بقره: 201]
ای بندگان الله: { در حقيقت الله به دادگرى و نيكوكارى و بخشش به خويشاوندان فرمان مىدهد و از كار زشت و ناپسند و ستم باز مىدارد به شما اندرز مىدهد باشد كه پند گيريد (90) و چون با الله پيمان بستيد به پيمان خود وفا كنيد و سوگندهاى [خود را] پس از استوار كردن آنها مشكنيد با اينكه الله را بر خود ضامن قرار دادهايد زيرا الله آنچه را انجام مىدهيد مىداند } [نحل: 90-91]
و الله بزرگ را یاد کنید تا شما را یاد کند و او را شکر گویید تا شما را افزون دهد {و همانا یاد الله بزرگتر است و الله به آنچه میکنید آگاه است}.
___________________
با تشکر از شبکۀ جهانی نور
خسته نباشی الله حفظت کند
موفق باشی