بسوی خوشبختی- 10 (پایان شب سیه سپید است)

دکتر عائض قرنی / ترجمه: صلاح الدین مصلح

ای انسان ! بعد ازگرسنگی سیری، بعد ازتشنگی سیراب شدن، بعد ازشب زنده داری استراحت وخوابیدن و بعد ازبیماری سلامتی می باشد. غایب خواهد آمد، گمشده به را ه درست رهنمون شده و تاریکی ازمیان خواهد رفت

{فعسى الله أن يأتي بالفتح أو أمر من عنده } [ المائدة: 52.]

اميد است كه خداوند پیروزی را پيش آورد يا از جانب خود كاری كند.

شب را به صبحی روشنگر، که ازمیان قله‌ی کوه‌ها و شکاف صخره ها نمایان خواهد شد، مژده بده.

غمگین را به گشایشی غیرمنتظره بشارت ده، که با سرعت نور در یک چشم بهم زدن فرا خواهد رسید. مصیبت زده را به لطفی پنهانی و دستی نوازشگر و خوشنود کننده نوید ده.

اگر دیدی بیابان طولانی است بدان که درپشت آن باغهایی سرسبز و پر سایه هست.

اگر دیدی طناب محکم و محکم تر می شود، پس بدان که پاره خواهد شد.

نیکوترین سخنی که عرب در جاهلیت گفته است:

الغمرات ثمّ ینجلنّه / ثمّ یذهبن و لا یجنّه

( دلواپسی ها خواهند آمد سپس ازمیان رفته و ناپدید خواهند شد)

پس از هر قطره اشکی، لبخند؛ با هر ترسی، احساس امنیت؛ و همراه با هر بی‌قراری و نا آرامی، آرامشی وجود دارد. آتش ابراهیم یکتاپرست را نسوزاند، زیرا مراقبت خداوندی روزنه‌های خنکی و سلامتی را برایش باز نمود.

دریا، پیامبر خدا، موسی کلیم الله را غرق ننمود، زیرا این ندای نیرومند و راستین را سر داد که:

{كلا إن معي ربي سيهدين} [ الشعراء: 62 ]

چنين نيست. پروردگارم با من است. ( قطعاً به دست دشمنم نمي‌سپارد و به راه نجات ) رهنمودم خواهد كرد]

پیامبر معصوم ما ( صلی الله علیه وسلم ) در غار به رفیق وهمراهش [ ابوبکرصدیق رضی الله عنه ] بشارت داد که الله با ماست؛ بنابراین الله احساس امنیت، پیروزی و آرامش را بر آنها نازل نمود.

همانا بندگان لحظه‌ی اکنون و بردگان شرایط جانکاه کنونی، چیزی جز اندوه، پریشانی و بدبختی نخواهند دید ؛ زیرا آنها به جایی نمی‌نگرند مگر به دیوار اتاق و درب آن. باید افق دید را گشوده و افسارافکارشان را به آن طرف دیوارها بکشانند.

بنابراین ذره‌ای هم اندوهگین مباش؛ چرا که: «دوام حال، محال است» وبهترین عبادت انتظار گشایش می‌باشد.

روزها در حال دگرگونی ست؛ روزگاران تغییر پذیر بوده و شب ها آبستن حوادث ناگهانی و جدید است. دنیای غیب پوشیده است و خداوند حکیم همه روزه در حال نظارت می‌باشد و چه بسا خداوند بعد از اين حادثه، وضع تازه‌اي پيش آورد ؛ چرا که:

{إن مع العسر يسراَ} [شرح:6]

مسلّماً با سختی و دشواری، آسایش و آسودگی است.