بیداری اسلامی

دکتر عائض القرنی / ترجمه: ابوعامر

تقدیم به پدر ارسلان و به برادرم که هر دو دربرابر تقدیر الهی صبر را در پیش گرفتند (ابوعامر)

در حدیث صحیح وارد شده است که: “هر کس دوستدارش از اهل دنیا را از او بگیرم سپس برای پاداش الهی صبر کند به جای آن به او بهشت عطا خواهم کرد” (به روایت امام بخاری)

وکانت فی حیاتک لی عظات فأنت الیوم أوعظ منک حیا

(زندگی ات برایم پند و اندرز بود اما امروز که نیستی برایم عبرت آموز تری)

و در حدیث دیگری آمده است: “هر کس او را با گرفتن دو محبوبش (یعنی چشمانش) آزامایش کردم (و در مقابل صبر پیش کند) به جایش به او بهشت خواهم داد. {فإنها لا تعمی الأبصار ولکن تعمی القلوب التی فی الصدور} [حج: ۴۶] (در حقیقت این چشمها نیست که کور می شوند بلکه دلهایى که در سینه‏هاست کور است)

و همچنین در حدیث آمده است: “خداوند متعال وقتی فرزند بنده ی مومن را از او می گیرد به فرشتگان می گوید: فرزند بنده ی مومن من را گرفتید؟ می گویند: آری، خداوند می گوید: بنده ام در مقابل این مصیبت چه گفت؟ می گویند: تو را سپاس گفت (الحمدلله گفت) و سپس گفت: “إنا لله وإنا إلیه راجعون” (ما ازآن اللهیم و بسوی وی بازخواهیم گشت) آنگاه پروردگار می فرماید: برای بنده ام قصری در بهشت بسازید و نام را آن را “خانه ی حمد” بگذارید.” (به روایت ترمذی)

و در اثر آمده است که: “بسیاری از مردم وقتی که در روز قیامت عاقبت نیک و پاداش بزرگ مصیبت دیده گان را می بینند آرزو می کنند که ای کاش با قیچی های آهنین تکه تکه می شدند!”

{إِنَّمَا یُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُم بِغَیْرِ حِسَابٍ} (بدون ‏تردید صابران پاداش خود را بى‏حساب و به تمام دریافت خواهند کرد) [زمر: ۱۰]

{سَلاَمٌ عَلَیْکُم بِمَا صَبَرْتُمْ} ([به بهشتیان گفته می شود:] سلام بر شما به پاداش آنچه صبر کردید ) [رعد: ۲۴]

{رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَیْنَا صَبْراً} (پروردگارا بر [قلبهای] ما صبر فرو ریز) [بقره: ۲۵۰]

{وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُکَ إِلاَّ بِاللّهِ} ( صبر کن و صبر تو جز به [توفیق] الله نیست) [نحل: ۱۲۷]

{فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ} (پس صبر پیشه کن که وعده ی الله حق است) [روم: ۶۰]

و در حدیث آمده است که: “بزرگی پاداش به بزرگی مصیبت است و الله اگر قومی را دوست بدارد آنان را مورد آزمایش و ابتلا قرار می دهد، پس هر که راضی شد برایش رضایت است و هرکه خشم گرفت نصیبش خشم است” (به روایت ترمذی)

در مصیبت ها مسائلی مطرح است چون: صبر و ایماان به قدر و اجر. بنده باید این را بداند که آنکه گرفت اوست که داده است و آنکه بازستاند هموست که عطا کرده است. (الله به شما فرمان مى‏دهد که امانت ها را به صاحبان آنها پس دهید) [نساء: ۵۸]

وما المال والأهلون إلا ودیعة ولا بد یوما أن ترد الودائع
(مال و فرزند چیزی نیست مگر یک امانت ناگزیر باید روزی امانت ها را پس داد)