میگویند که خدای خارجی یعنی خدای خارج از ذهن آدمیان واحد است ولی خدای ذهن هرکس به قدو قامت ذهنی اوست یعنی هر کسی خدای خود را به اندازه ذهن خود درک می کند. مانند ذاخل نمودن کوزه در بحرو مقداری از آن بی نتهایت برداشتن.

موجود بی انتها در همه جهات بی انتها است.شناخت عرفانی , شناخت فلسفی , شناخت فقهی و ده ها شناخت دیگر را نیز میتوانیم راه های مختلف از هم برای شناخت حق بدانیم. عرفابرای شناخت خداوند تکیه بر عشق میکنند فلاسفه برای شناخت خداوند تکیه برعقل میکنند. فقها نیز تکیه وسیله دست داشته خود میکنند.
صراط مستفیم یعنی روبه خدابودن است. و سبیل راههای مختلفی است که انسان ها به منزل مقصود خود را میرسانند.
سوره عنکبوت آله 69 نشان میدهند که راه های منتهی به خداوند متعال بی منتها است. اگر ما خداوند را از یک جهت محدود بسازیم در حقیقت او را از کرسی خدایش دور کرده ایم.محدود ساختن خدواند منتهی به عزل مقام منزلت خدوای ایشان اشت.

بنده بادر نظرداشت علمیت ودانش آن استاد بزرگوار میدانم که وقتی کتات خود را به نام صراط های مستقیم نام می نهند اینقدر بی خبر نیستند که ندانند صراط جیست و سبیل جه معنای دارد.بنده حاضرم در این قسمت با شما اگرخواسته باشید بحث بیشتری داشته باشم.