به مناسبت آغاز سال هجری جدید؛ هجرت قلب!

نویسنده: ابوعامر

آنروز پیامبرمان (صلی الله علیه وآله وسلم) و یارش راه صحرا در پیش گرفتند…

راهی که آنان رفتند سخت بود

از پی، دشمن

در راه، دشمن…

سختی راه و شن بیابان همه‌ی آن چیزی بود که در جلو می دیدند.

و یک پناهگاه

که غاری بود کوچک و تنگ

مسیری طولانی. بیش از 400 کیلومتر!

و دشمن!

محمد (صلی الله علیه وآله وسلم) و یارش باید می‌رفتند. برای آنکه آنان تنها این هجرت را نکرده بودند.
آنان خیلی چیزها را ترک گفته بودند و عرب به “ترک کردن” می گوید: “هَجر”

این تنها بدن آنان بود که سهم خود از هجرت را ادا نکرده بود.

هجرت بزرگ آنان هجرت قلب بود

قلب ابوبکر و دیگر یاران قبل از این سالهای سال بسوی خدا و رسولش (صلی الله علیه وآله وسلم) هجرت کرده بود.

هجرتی بزرگ. به وسعت ترک جامعه و خانواده و دوست‌داشتنی ها و سنت‌ها و ارزش‌های جامعه…

هجرتی به بزرگی تحمل هرآنچه پیش خواهد آمد…

برای تحمل همه چیز

هر چیزی!

تنها این هجرت باقی مانده بود.

زنان و مردان صحابه باید این را نیز تجربه می‌کردند.

و رفتند!

برادرم… خواهرم

می‌دانم می‌خواهی کاری کنی.

من هم آغاز سال هجری را دیدم. همانگونه که تو دیدی.

من هم مراسم آغاز سال جدید را که جنگنده‌های یهود در فلسطین اسیر اجرا کردند دیدم.

زیبا بود…

مخصوصا که امسال سال هجری و سال میلادی با هم آغاز می‌شوند!

حتما برای همه‌ی جهان زیبا بود…

می دانم تو هم به این فکر کردی که چه باید کرد…

شاید تو هم به خود گفتی که این هم می گذرد. این غم و عصابنیت هم بعد از مدتی فراموش خواهد شد. و ما همچنان دست بسته خواهیم نشست.

چه باید کرد؟

داستان هجرت را بار دیگر با خود مرور کن.

بله! هجرت

اما نه… قرار نیست جایی را ترک کنی. قرار نیست از شهر و خانه‌ی خود بروی.

ولی باید هجرت کنیم. همه‌مان. چون دارد دیر می‌شود…

ولی به کجا؟

به کدام سو؟

و چه چیز را باید ترک کنیم؟ و مگر هجرت به معنای ترک گفتن نیست؟

بله!

باید ترک کنیم. و باید به یک سمت خاص برویم.

برادرم! خواهرم!

فراموش نکنیم که صحابه‌ی پیامبر پیش از رفتن به سوی حبشه و مدینه به جایی دیگر هجرت کردند و پیش از ترک وطن چیز دیگری را ترک کرده بودند:

“مهاجر کسی است آنچه را که خداوند از آن نهی نموده، ترک گوید” (صحیح بخاری/کتاب ایمان- به روايت عبدالله بن عمرو بن عاص)

و به یاد داشته باش که این ضعف علت دارد

و این علت قبل از آنکه ضعف نظامی وسیاسی باشد یک ضعف بزرگتر است.

ضعف قلب!

و ما قبل از آنکه از بعد نظامی و سیاسی و اقتصادی شکست بخوریم از یک بعد بزرگتر شکست خورده بودیم.
شکست قلب…

و قبل از آنکه به فکر هر اصلاح دیگری باشیم باید قلب‌های خود را اصلاح کنیم.

با هجرت قلب. هجرتی بزرگ و همه‌جانبه و جدی و بدون تردید…

هجرت بزرگ!

هجرتی شجاعانه…

و پشت کردن به هر آنچه قلب را ضعیف می‌کند. هرآنچه باشد و به هر قیمتی…

با قلبت هجرت کن

پس از آن هجرت بدن نیز پیش خواهد آمد

و پس از آن ما قوی خواهیم شد! چون قلبمان قوی خواهد بود.

بشتاب

دیر می‌شود…

مدینه در انتظار توست!

abooamer.m@Gmail.com