یکی از امور پسندیده‌ی اجتماعی آن است که پس از تولد فرزند، پدر و مادر برای او نامی انتخاب می‌کنند تا با آن شناخته شود و برای دور و نزدیک قابل شناسایی باشد و چون شریعت اسلامی کامل شد و هیچ موردی را فروگذار نکرده است، به این نکته نیز توجه نموده و به آن اهمیت داده است و احکامی وضع نموده که نشانگر توجه این عقیده‌ی والا به موضوع فوق است، تا امت اسلامی تمامی مسائل مربوط به نوزاد را هم بداند و تمامی آنچه را که باعث ارتقاء و تکامل شخصیت و تربیت او می‌گردد بشناسد و بکار گیرد… [از متن کتابچه]

—————————————————————————————————————————————

دریافت کتاب به صورت سند Word

دریافت کتاب به صورت Pdf

(برای دانلود روی لینک کلیک راست نموده و سپس گزینه ی Save Target As را انتخاب نمایید).

سخنی که دائما آن را تکرار می کنیم: فرزندان جگرگوشه هایمان هستند، باید آنها را به بهترین وجه تربیت کرده و به وسیله ی  تقوا ، خوبی و اخلاق پسندیده پرورش دهیم.

ولی آیا واقعا ما تمام این چیزها را عملی کرده ایم؟؟ یا اینکه به فرستادنشان به بهترین مدارس اکتفا کرده و برایشان انواع وسایل تفریح و آسایش را فراهم ساخته ایم؟!

به علت علاقه ی زیاد فرزندانمان به دیدن برنامه های تلوزیونی هر روز شاهد ظهور شبکه های جدید مطابق با سلیقه ی آنها هستیم و بر ما پوشیده نیست که رسانه ها نقش مهمی در بهبود یا تخریب رفتار کودکان دارند!

به همین دلیل شرکتها در ساخت و ارائه ی کانالهای مخصوص کودکان از یکدیگر سبقت گرفته و هر کدام هدف و نشانه ی  مخصوص به خود را دارند. کانالهایی که در آن  برنامه ها از تنوع زیادی برخوردار بوده و رنگ های جذاب آن لبخند را بر لبهای کودکان شکفته و چشم و عقلشان را می ربایند..

هیچ شکی وجود ندارد که این کارتون ها که انیمیشن نام دارند در وجود فرزندانمان تأثیر گذاشته و افکار و اولویتها و بلکه مبادئ آنها را می سازند، حتی گفته می شود که این کارتونها مهمترین سازنده ی ارزشها در دنیای کودکی هستند!!

انسانی که با چشم یک مربی در این کارتونها بیاندیشد، خواهد دید که تعداد کمی از آنها صلاحیت ایجاد آموزش و سرگرمی صرف را برای بچه ها داشته و بلکه بیشتر آنها بی فایده یا دارای فایده ای محدود می باشند!

بسیاری از این کارتونهای بی محتوا و موسیقیهای مبتذل موجود در آن پس از اینکه تبدیل به یک پروژه ی تجاری سود آور شده مانند قارچ تکثیر می شود و مهم نیست که این کار به حساب اخلاق و دین پسران و دخترانمان تمام شود.

همه از این برنامه ها شکایت دارند ولی اندک افرادی پیدا می شوند که شکایت خود را از طریق مثبت حل کنند.

اولین چیزی که در این شبکه ها مشکل آفرین است غیاب هویت اسلامی می باشد. در کارتونهای پسرانه می بینیم که قهرمان کارتون و نشانه ی قدرت، مردی خیالی ، با هیکلی قدرتمند بوده که هرکاری را می تواند انجام دهد، مانند مرد آهنی یا دیگر کارتونهای تخیلی که طبیعت خشونت و تخیل در آن غالب بوده و بسیار در اخلاق و رفتار کودک مؤثر و خالی از هرگونه هدف و ارزش است.

از طرفی دیگر با نگاه به کارتونهای مخصوص دختران می بینیم که قهرمان کارتون و رمز زنانگی و زیبایی دختری است که صفات عجیب و غریبی دارد و با لباسهای نامناسب ظاهر می شود. گاهی اوقات شکم و گاهی ران او نمایان است. همچنین این قهرمان دارای رابطه با جنس مخالف بوده و این رابطه با عشق و رقص و بوسه همراه شده تا بدین طریق فسق و فجور را منتشر سازد.

در بعضی از این کارتونها کار به جایی رسیده که به دروغ ادعا شود قهرمان با خوردن مشروبات الکلی قدرت گرفته و نیرومند می شود. بینی و گونه های قرمز در این کارتونها خبر از مستی می دهند.

کاش فقط به همین چیزها اکتفا می شد زیرا در این برنامه ها حمله ای ستیزه جویانه در هجوم به عقیده و اساسیات آن به چشم می خورد. از جمله ی آنها تمرکز زیاد به قضیه ی سحر و جادوگری می باشد که با حجم بزرگی ارائه می شود و اندک شبکه ای پیدا می کنی که کارتونهای آن خالی از سحر نباشد. حتی بعضی از کودکان ما در ذهنشان بعضی از مفاهیم نادرست نسبت به سحر ایجاد شده مثلا اینکه جادوگر، بد و خوب دارد !!

و اینکه اشکالی ندارد برای رفع بعضی از مشکلات از سحر استفاده شود. بلکه فراتر از اینها همه، به فرزندانمان آموزش می دهند که چگونه یک کاتولیک مخلص شوند !!!

بله در یکی از این شبکه ها برنامه ای پخش می شد که در آن یک کودک درباره ی مسیحیت سخن می گفت و به کودکان آموزش می داد که چگونه کاتولیک شوند !! و درباره ی نماز مسیحیان و اعتقاداتشان و محبتشان نسبت به خوبی و صلح سخن می گفت و در برنامه ای دیگر سخن از بودا و اعتقادات آن بود !!

در شبکه ای دیگر کارتونی پخش می شد که قهرمان زمانی که به مشکل بر می خورد جلوی صلیب می ایستاد و دعا می کرد ، سپس  با قدرت صلیب مشکلش حل می شد !! و کودکان در معبد بودایی  در مقابل عکسی سجده می کردند .. کودک در این حالتها با قهرمانان همزاد پنداری می کند، تلاشی برای تخریب فکر اسلامی و لا حول ولا قوة إلا بالله.

در طرفی دیگر قضیه تناسخ ارواح به چشم می خورد بدین معنی که بعضی ها اعتقاد دارند روح زمانی که از جسد مرده جدا شد به جسدی دیگر منتقل می شود؛ حال فرقی نمی کند شاید این جسد عروسک یا سگ باشد و یا اینکه در زمین سرگردان می شود تا انتقام صاحبش را بگیرد.

این شبکه ها که ادعای پاکی و بی گناهی دارند زهرهای خود را در خفاء درون عقل پاک فرزندانمان تزریق کرده و روح پاک آنها را فاسد می کنند. اخلاق اسلامیشان را تخریب کرده زیرا فساد را درون خود حمل می کنند.

بعضی از شبکه ها فهمیده اند که چگونه می توان برای سود آوردی از کودکان سوء استفاده کرد. آنها با پخش تبلیغات خود برای خانواده ها مشکل آفرین شده اند. هر شرکت کالای خود را به عنوان یک محصول خالق العاده و مقوی آب کرده و کودکان را از فرط شیرینش ذوق زده می کنند : دوغ شگفت انگیز ، پنیر خارق العاده ، اسباب بازیهایی که از آنها سیر نمی شوی ، بیسکویت متحرک ، لباسهای براق و شگفت انگیز .. !! .

این درحالی است که اکثر اینها برای سلامتی کودکان مضر بوده، زیرا دارای مواد نگهدارنده می باشند که بدن کودکان را مسموم می سازد.

همچین  تبلیغات اسباب بازیهایی که کودک خیال می کند می تواند آن را مانند تبلیغ به حرکت در آورده یا کارهایی انجام دهد که در کارتون تبلیغاتی آن را مشاهده می کند درحالی که حقیقت برخلاف آن است.

با تکرار این تبلیغات و فکر اشتباه ، کودک به سوی مصرف گرایی کشیده می شود. هر چیزی را بدون فکر مصرف می کند به اضافه ی اینکه این تبلیغات بعضی از مفاهیم اشتباه را در ذهن کودک نسبت به خود و زندگی به وجود می آورد. مثلا می بینیم که نوجوان فریب تبلیغ سیگار را می خورد و گمان می کند که با گذاشتن سیگار در دهانش با شخصیت شده  یا اینکه اگر فلان لباس را بپوشد انسان مهمی می شود !!.

عجیب اینکه پیام شبکه ها بیانگر این است که آنها سازنده ی نسلی هوشیار ، با فرهنگ و متخلق به اخلاق اسلامی می باشند درحالی که خلاف آن صحیح است. شبکه ای با پیام “جوانان آینده” و دیگری پیام “زیباترین دنیا” را تبلیغ می کند !! اما در حقیقت آنها سم در عسل می ریزند.

فرزندانمان را ملامت نمی کنم اگر به این شخصیتهای کارتونی علاقه مند شوند، بلکه کسانی را ملامت می کنم که توانایی ساخت شخصیت های اسلامی برای فرزندانمان را دارند مانند عقلهای متفکر و صاحبان ثروت و مربیان. آنها را به خاطر واماندگیشان از ارائه ی شخصیتهای مسلمان و درست کار ، مسلمان دانشمند ، مسلمان مخترع ، مسلمان فاتح و مجاهد و پیشرو و کارتونهایی اینچنین که هدفمند وسالم می باشند، ملامت می کنم.

بعضی تلاشها در این زمینه وجود دارد ولی خیلی کم است و در مقابل همتاهای متنوع خود و در حضور رسانه های ظغیانگر ،  دارای کیفیت هنری پایینی و روش ارائه ی ضعیفی هستند.

پس با این وجود هیچ عاقلی راضی نمی شود در مقابل کسانی که پاکی و عفت فرزندانمان را به سرقت می برند سکوت کرده و اینکه تربیت خانواده ها در زیر پخش جهنمی که بنای اجتماعی و خانوادگی را از بین می برد ، بر باد رود.

آیا وجود سارقان و مروجین مخدرات و گروه های مافیایی با وجود تمامی  امکانات و قدرتهایی که دارند می تواند کارشان را توجیه کرده  و  از مبازره با آنها توسط پلیس و نیروهای امنیتی جلوگیری کند.

در اینجا چه کسی از این جرم و جنایت ها سود می برد ؟؟ آیا می توان آن را توجیه کرد ؟

تمامی مربیان و مصلحان و صاحبان رسانه های عاقل ، بلکه  تمامی اولیای امور که دوست دارند فرزندانشان را با راستی  فکر و سلوک پروش دهند را مورد خطاب قرار می دهم:  در برابر موج کارتونهای مبتذل که هدفی جز سود آوری و پخش بدی و پستی ندارند ساکت ننشینید.

با بررسی تمامی تحقیق ها و پژوهشها و نظر سنجیهایی که رسانه های مهتم به قضیه تربیتی و بلکه با تحلیل هزاران نظر که در سایتهای شبکه ها موجود است می بینیم که آگاهی در میان جامعه و مردم نسبت به چیزهایی که این شبکه ها پخش می کنند وجود دارد زیرا وجدان و عقل سالم این ابتذال را قبول ندارد. پس بیداری وجود دارد و ان شاء الله تبدیل به نیرویی برای تغییر خواهد شد اگر چه کمی طول بکشد زیرا رودهای بزرگ از رودها و جویبارهای کوچک به وجود می آیند.

در پایان دوست دارم تمامی اولیای امور این قضیه را درک کنند که زندگی کودکان فقط مشاهده ی تلوزیون نیست.

می بینم و می شنوم که بیشتر کودکان از زمانی که از خواب بیدار می شوند یا تلوزیون نگاه می کنند و یا پلی استیشین بازی می کنند !!!

در حقیقت به همت و احساس مسئولیت نسبت به فرهنگ کودکانمان نیازمندیم.

کدامیک از ما به کودکش کتاب داستانی زیبا هدیه کرده و او رابه تشویق به خواندن می کند ؟؟ یا اینکه او را به کتابخانه یا کتابفروشی برده و علاقه به کتاب را در او پرورش می دهد؟ کدامیک از ما ذهن کودکش را با بازیهای فکری رشد می دهد ؟؟

و سؤالات فراوانند..

من از الله می خواهم که به همه ی ما کمک کند تا بتوانیم از کودکان خود در مقابل این شبکه های پوچ محافظت کنیم زیرا جوامع ما به دنبال بنای انسانیت است نه خلع هویت اسلامی و تخریب خانواده های مسلمان.

نوشته : نورة بنت ناصر العجمی

ترجمه: ابوعمر انصاری

مسجد الحرام: جمعه 10 رجب 1430 برابر با 12 تیرماه 1388

خطبه‏ ی اول:

حمد و سپاس از آن الله است که وقت را گنجینه ای قرار داد برای نزدیکی به خداوند و آن را عاملی گرداند برای طاعات و پیروزی برای آنانی که در راه نیکی‏ها «سبقت‏جویند» و به سوی وی بازگشت‏کننده‏اند. و گواهی می‏دهم که معبودی به حق نیست جز الله که یکتاست و شریک ندارد، شهادتی که باارزشتر از گنجینه‏هاست. و گواهی می‏دهم که پیامبر و محبوب و اسوه‏ی ما محمد، بنده و پیام‏رسان اوست که والا مقام‏ترین پیامبران و بزرگترین آنان است.

پس ای پروردگار درود و برکت بفرست بر او و بر اهل بیتش که ‏اسوه‏هایی‏اند در پاکی و بر صحابه‏اش که در راه حق جهاد نمودند و بر تابعین و کسانی که به نیکی از آنان پیروی نموده و امید درجات عالی بهشت را دارند نیز درود و برکات خود را ارزانی دار و بر آنان سلامی پی در پی و مستدام فرست.

اما بعد؛ ای بندگان خداوند تقوای وی را در پیش گیرید… تقوای وی را با غنیمت شمردن فرصتها و محاسبه‏ی نفس پیش از نزدیکی به خاک و پایان فرصت، در پیش گیرید. خداوند متعال می‏فرماید:

وَاتَّقُواْ يَوْمًا تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللّهِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لاَ يُظْلَمُونَ [بقره: 281]

(و بترسيد از روزى كه در آن‏، به سوى الله بازگردانده مى‏شويد، سپس به هر كسى  آنچه به دست آورده‏، تمام داده شود؛ و آنان مورد ستم قرار نمى‏گيرند)

شاعر چنین می‏گوید:

بر تقوای خود همیشه در خوشی و ناخوشی و پنهان و آشکار پایبند باش

که هر که تقوای رحمن را داشته باشد گشایش و آسانی وی را در بر گرفته و امرش آسان می‏شود و از سختی هراسی نخواهد داشت

پس ای انسان پارسا! مبارکت باد این پیروزی که تنها تو شایسته‏ی زندگی آسوده‏ای

پس از آنکه پسران و دختران دانش آموز ایام امتحانات را با همتی بلند به سر رسانده‏اند از خداوند متعال خواهانیم که کوشش آنان را با توفیق و موفقیت، و تلاششان را با سربلندی و پیروزی، و کارهایشان را با خیرو صلاح همراه سازد.

پس از گذشت این روزهاست که تعطیلات تابستانی صورت عیان نموده و با بوی خوش خود فضا را عطرآگین می‏نماید که استفاده‏‏ی سودمند از این فرصت امید است و چشم‏ها در انتظار نتیجه‏ی آن است. پس خوش به حال آنکه از این فرصت با طاعت و فعالیت مفید استفاده نموده و خوش به حال آنکه آن را آبستن خیر و صلاح گردانده است.

ای عزیزان: در این مدت زمان مبارک شایسته است که از وقت‏ها مرده استفاده شده و از فرصت‏های مناسب آن بهره‏وری درست شود بویژه آنکه موسم تابستان با گرمای طاقت فرسای خود آمده است…

و باید این را در نظر داشت که وقت محور زندگی و اساس و سرمایه‏ی آن است وبلکه می‏توان گفت که وقت، یا دوستی است صمیمی و یا دشمنی سرسخت. و «وقت کشی»  یکی از نشانه‏های بدبختی است. در ارزش وقت همین کافی است که خداوند متعال به آن و به بخش‏هایی از آن به مانند عصر و فجر و شب و روز و ضحی (ضحا) سوگند یاد نموده است.

پروردگار بزرگ چنین فرموده است:

وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ خِلْفَةً لِّمَنْ أَرَادَ أَن يَذَّكَّرَ أَوْ أَرَادَ شُكُورًا [فرقان: 62]

(و اوست كسى كه براى هر كس كه بخواهد عبرت گيرد يا بخواهد سپاسگزارى نمايد شب و روز را جانشين يكديگر گردانيد)

و رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم می‏فرماید: «دو نعمت است که بسیاری از مردم در آن زیان می‏کنند: سلامتی و فراغت» [به روایت امام بخاری]

و چه زیبا می‏سراید ابن هبیره آنجا که می‏گوید:

وقت گرانبهاترین چیزی است که باید در حفظ آن بکوشی / اما می‏بینم که آسانترین چیزی است که از دستش می‏دهی!

آری بندگان خداوند! فراغت نعمتی است بزرگ که قدرش را نمی‏داند جز آنکه از دستش داده باشد و چه عجیب است از عاقل که وقت گرانبهای خود را با بطالت هدر داده و زمان ارزشمند را به بیهودگی از دست دهد و این همان کسی است که فرصتش فوت شده و در نهایت گرفتار غصه‏ها و غم و ناخوشی می‏گردد.

پس ای کسی که در اوج فراغتی… آیا کسی نیست که نسبت به اوقات و ساعات خود بخیل باشد؟ آیا کسی نیست که بر از دست رفتن ماه‏ها و سال‏هایش عبرت گیرد؟ آیا کسی نیست که در اثر گذشت روزها و لحظه‏هایش پند گیرد؟

شاعر می‏گوید:

سپس همه‏ی آن سال‏ها و مردمش رفتند / گو اینکه همه‏اش خواب بود و همه‏ی مردمش رویا

امام ابن جوزی رحمه الله می‏گوید:

«شایسته است که انسان شرف زمان و قدر وقت خود را بداند و هیچ لحظه‏ای از آن را جز برای قربت الهی از دست ندهد و در راه آن بهترین و باز هم بهترین سخن‏ها و کردارها را تقدیم نماید و خوشبخت کسی است که زمانی را که آخرش ابتلاست و بیماری قدر داند و از عمری که ممکن است پایانش نزدیک باشد سود برد و چه زیبا گفته است شاعر که:

دیروز با آنکه به همین نزدیکی رفته است / همه‏ی اهل زمین از بازگرداندن آن عاجزند

و گذشت هر روز از روزهای دنیا گرچه ما را به شگفت آورد / در واقع کم شدن از عمر است

برادران و خواهران ایمانی: با تغییر رویه‏ی زندگی معاصر و بازتر شدن مجال مردم در روش‏های استراحت و تفریح، امروزه فقه تفریح و سرگرمی و اصولمند نمودن فرهنگ تفریح و همینگونه بهره بردن از اوقات فراغت نیازی ضروری و حیاتی برای این عصر است که بر دوش مردمان خود با مسئولیت‏هایی بس بزرگ سنگینی می‏کند تا آنجا که استمرار تلاش و کار باعث به وجود آمدن دلزدگی و خستگی و تنفر می‏شود و اینجاست که همت‏ها سست شده و انسان همراه دردها و خستگی‏ها می‏گردد.

در این حالت است که تفریح و سفر و سرگرمی باعث تجدید نشاط و ادامه‏ی مسیر کار و تلاش می‏شود.

پس ای عزیزان: شریعت اسلام که بر اساس جلب منافع و دور نمودن مفاسد و بر اساس رفع سختی و مراعات آسانگیری و دوری از تشدد و سختگیری بنا شده است هرگر فطرت پاک و سالم را از تفریح محروم نگردانده و آرزوهای نفس و رغبت‏های پاک آن را زیر پا نمی‏نهد.

خداوند متعال درباره‏ی تفریحی که برادران یوسف از آن سخن گفتند چنین می‏گوید:

أَرْسِلْهُ مَعَنَا غَدًا يَرْتَعْ وَيَلْعَبْ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ [یوسف: 12]

(فردا او را با ما بفرست تا بگردد و بازى كند)

اهل علم می‏گویند: «منظور از این تفریح همان رفع خستگی و از بین بردن دلزدگی است که این در همه‏ی شریعت‏ها تا آنجا که تبدیل به عادتی همیشگی نشود مباح است»

ابن جماعه ـ رحمه الله ـ می‏گوید: «اشکال ندارد که انسان اگر از خسته شدن ترسید تفریح و رفع خستگی کند»

شیخ الاسلام ابن تیمیه ـ رحمه الله ـ می‏‏گوید: «هر که به تفریح مباح زیبا به هدف کمک گرفتن برای انجام کارهای خیر روی آورد در واقع این از اعمال صالح است»

ای مسلمانان: نبودن اصل‏گذاری شرعی برای فقه تفریح و اهداف آن به همراه نبودن اصل استفاده بردن از اوقات فراغت و تعطیلات، امت‏ها و جوامع را به پرتگاه تنبلی و انحراف می‏کشاند که بطور قطع در چنین حالتی بسیاری از استعدادها و مهارت‏ها که شایسته بهره‏برداری و استفاده‏بری بودند بیکار و بی استفاده خواهند ماند. زیرا منهج تفریح اسلامی از اوقات فراغت و تعطیلات با امید و خوش‏بینی استقبال کرده و سرگردانی و و تنبلی را برای مردم بد می‏داند زیرا سستی روحی و فکری و خستگی درونی و فطری باعث می‏شود انسان بد اندیش و بی‏تدبیر شده و جز بسوی تفریح منفی بی‏ارزش مبتذل که انسان را به باتلاق پستی و تاریکی بی‏بند وباری و فروپاشی و شهوات می‏کشاند، رهنمون نگردد و چون آنانی شود که دنیای خود را به آخرت فروخته و توشه‏ی روزهایشان را به اوقات روزشان.

پس ای گرامیان… آیا نیاز نیست که تاریخ را با چشمانی تیزبین و بصیرتی روشنگر بررسی نمایید؟ چه آنکه حقیقت دارای نوری است که از ورای پرده‏ها می‏تابد هر چند که تاریکی‏ها کشنده و ضخیم باشند و هیچ قومی نیست که به سلک راحت‏طلبی و تنبلی در آمده مگر آنکه خورشید ارزش‏ها در درونشان ضعیف گشته و بدی‏ها و ناشایستگی‏ها در آنان شعله‏ور شده است و سپس طعمه‏ی سقوط و انحطاط گردیده‏اند.

شاعر می‏گوید:

در جستجوی امور بزرگ و باارزش تلاش نما و نگو که بزرگی‏ها و بلندمرتبگی روزی برخی هاست

و از اینکه در راه رسیدن به آن هدف با ارزش دچار تقصیر و ضعف شوی ابا داشته باش

همانا تفریح پاک و به هدف جلب خیر و دفع بدی‏ها و محکم سازی روابط میان افراد و محیط‏ها و روابط میان ملت‏ها و گروه‏ها که بر اساسی از محبت و عاطفه‏ی دوجانبه و یگانگی بوده و با انواع وسائل و روش‏های مباح صورت گیرد در واقع علامتی است بر ترقی جامعه و پایبند بودن آن به ارزش‏ها و مبادی… چرا که نه؟! در حالی که عاقبت و فرجام چنین تفریحی چیزی نیست جز احساس شادی و خوشحالی و انس یافتن به خشنودی و رضایت پروردگار؟!

ای امت مسلمان: و برای همین اصل اسلامی در تفریح است که اسلام سفرهای هدفمند و سیر و سیاحت وسیع و گسترده و طی نمودن این زمین گسترده و صحراها و دریاها و دشت‏های آن را پسندیده دانسته است.

امام شافعی رحمه الله می فرماید:

سفر کن که در عوض آنانی که ترکشان می‏کنی دوستان دیگری خواهی یافت / و سختی بکش که لذت زندگی در همین سختی کشیدن است

پس «نه» برای سفر لهو و بیهودگی و فخر فروشی و بیکارگی و گناه و زیر پا نهادن ارزش‏ها و اخلاق و مبادی! که چه بسا مسافرانی که در سفر پرده از درون ناپاک خویش کنار زده و بدیها را آشکار نموده اند!

و در مقابل «آری» برای سفر تفکر در ملکوت خداوند و پند و عبرت گرفتن از احوال ملت‏ها که چگونه از شکوفایی به سقوط رسیدند و «آری» به درس گرفتن از اخبار گذشتگان. که روح و عقل هرگز شکوفایی خود را از یکجا نشینی و تنبلی برنمی‏گیرند و بلکه باید در این راه در افق‏های وسیع معرفت و عصرهای گوناگون و مختلف سیر نمایند و سیرت بهترین انسان‏ها محمد ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ شاهدی است بر این مدعا. خداوند متعال چنین می‏فرماید:

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَن كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا [احزاب: 21]

(قطعا براى شما در رسول الله سرمشقى نيكوست براى آن كس كه به الله و روز بازپسين اميد دارد و الله را فراوان ياد مى‏كند)

اوقات زندگی پیامبر ما صلی الله علیه وآله وسلم بهترین مثال است برای پیروزی، و تفریح وی بهترین الگو است در میانه‏روی و اعتدال و بلندمرتبگی و کمال، که او ـ صلی الله علیه وسلم ـ از یک سو در کمال جدیت و لطف و از سوی دیگر در اوج انس و الفت و عطوفت قرار داشت.

پس ای بندگان خداوند تقوای وی را پیشه سازید و به هدایت پیامبرتان چنگ زنید و سنت وی را در پیش گیرید تا آنکه به پیروزی و غنیمت و نعیم دنیا و آخرت دست یابید:

قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُمْ سُنَنٌ فَسِيرُواْ فِي الأَرْضِ فَانْظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذَّبِينَ * هَذَا بَيَانٌ لِّلنَّاسِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ [آل عمران: 137- 138]

(قطعا پيش از شما سنتهايى سپرى شده است پس در زمين بگرديد و بنگريد كه فرجام تكذيب‏كنندگان چگونه بوده است (137) اين [قرآن] براى مردم بيانى و براى پرهيزگاران رهنمود و اندرزى است)

خداوند متعال من و شما را با دو وحی خویش ـ قرآن و سنت ـ خیر و برکت عطا فرماید و با هدایت آن بهترین پیامبران سود رساند. این را بدون آنکه نیرو و قدرتی از خود داشته باشم گفته و برای خود و شما و همه‏ی مسلمانان از خداوند بزرگ برای هر گناه و معصیتی مغفرت می‏خواهم پس از او آمرزش بخواهید که او بس غفور و بس رحیم است.

خطبه‏ی دوم:

ستایش از آن الله است که احسان و لطف وی همچنان بصورت آشکار و پنهان بر ما سرازیر است و گواهی می‏دهم که هیچ معبودی به حق نیست جز الله که یگانه است و شریکی ندارد، شهادتی از سوی کسی که به توحید وی اعتراف داشته و برای نعمت‏های وی شاکر است.

و گواهی می‏دهم که پیامبر ما محمد بنده و پیامرسان اوست که تاریکی‏های گمراهی را کنار زد تا آنکه نور هدایت روشن و عیان گردید. درود و سلام و برکت‏های خداوند بر وی و بر اهل بیت وی و بر صحابه و تابعین باد. آنان که حق را پس از آنکه پنهان بود گسترش داده و قصر فضیلت‏ها را پس از ویرانی دوباره بنا نمودند و همچنین بر همه‏ی کسانی که تا قیامت به نیکی از آنان پیروی نمایند و بر همه‏ی آنان سلامی بسیار فرست.

پس ای بندگان الله تقوای وی را پیشه ساخته و وقت‏های خود را قبل از رفتن آن و با انجام کار نیک غنیمت شمارید و از گذر تعطیلات بر گذر این دنیا نظر کنید و آن را آباد سازید.

برادران و خواهران مسلمان: از آنجایی که زندگی پربار بدون تفریح مباح ممکن نیست لازم است که جهان اسلام در برابر خواست‏های مسلمانان در زمینه‏ی تفریح مباحی که با دین و رفتار و ارزش‏ها و عرف آنان در هماهنگی باشد پاسخگو باشد. بر پدران و مادران و مردان تربیت و رسانه و لازم است که بر اساس مقتضای تفریح سالم رفتار نمایند و مقتضای این تفریح چیزی نیست جز محکم نمودن پایه‏های حق و خیر در درون این نسل و به همراه افتخار به اسلام به عنوان برنامه‏ای برای زندگی به عنوان یک پیام و عقیده و شریعت و تمدن و  اخلاق و ارزش و شعائرعبادی…

و لازم است که فرصت تعطیلات و تفریحات تابستانی را در جهت منهجی بر اساس قواعد شریعت و آداب نبوی و طی یک برنامه‏ی عملی و پروژه‏هایی مثبت عملی سازند. پروژه‏ای که میان اصول‏گرایی و عصرگرایی جمع بسته و دارای توازن و هماهنگی با تکالیف ربانی باشد.

پس مبارک است بر آن جوان هدفمند و با انگیزه که وقت خود را یا در علمی سودمند و یا عملی صالح و یا برای ازدواجی که بر اساس ضوابط شریعت و به دور از اسراف و فخرفروشی است صرف می‏کند.

شاعر می‏گوید:

نه زینت شخص او را بلندمرتبه می‏سازد و نه مال او / و نه عمویش او را شریف می‏سازد و نه دایی‏اش

بلکه تنها آن شخص به سوی بلندی‏ها رهنمون می‏شود که / همت و عزیمتش بلند و جدی است و سختی‏ها وی را از طی نمودن راه منصرف نمی‏سازد

ای عزیزان: از بهترین برنامه‏هایی که در روزهای تابستان در این سرزمین مبارک انجام می‏گیرد همین باشگاه‏های تابستانی و درس‏ها و دوره‏های علمی سودمند و دیدارهای فرهنگی و تفریحی پاک است که همه‏ی این فعالیت‏ها قلعه‏هایی است برای روح‏های پاک و بی آلایش که توسط نیروهایی امین و قابل اطمینان و در محیط‏هایی جذاب اجرا می‏شود.

پس خداوند را در هر لحظه و ثانیه یاد کرده و بدانید که پروردگار شما را به درود و سلام بر سرور فرزندان عدنان امر نموده و فرموده است:

إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا [احزاب: 56]

(الله و ملائکه اش بر پیامبر درود می‏‏فرستند. ای کسانی که ایمان آورده‏اید بر او درود و سلام بفرستید)

پروردگارا بر پیامبر ما محمد و بر اهل بیت و اصحاب و همسران و ذریه‏ی وی درود فرست و به پیامبر ما محمد و به اهل بیت و اصحاب و همسران و ذریه‏ی وی برکت عطا فرما. بارخدایا از چهار خلیفه‏‏ی پیامبرت آن امامان بزرگ ابوبکر و عمر و عثمان و علی و از دیگر صحابه و تابعین و از آنانی که تا قیامت به نیکی از آنان پیروی نمایند و از ما با رحمت خویش راضی و خشنود باش.

خدایا اسلام و مسلمانان را عزت ده، خدایا اسلام و مسلمانان را عزت ده و شرک و مشرکان را خوار بگردان و دشمنان دین را نابود ساز و این سرزمین و دیگر سرزمین‏های مسلمان را در امن و امان بدار.

خداوندا! ای زنده‏ی پایدار! سرزمین‏ حرمین و دیگر سرزمین‏های مسلمان را از آفت‏های فتنه و هوا و هوس سالم نگه داشته و این سرزمین‏ها ار از دردها و آفت‏ها و بیماری‏ها دور نگه دار. خدایا از این سرزمین و از کسانی که به قصد زیارت و عمره به این سرزمین آمده‏اند هر درد و بیماری را دور گردان. ای دارای عظمت و بزرگواری، ای زنده‏‏ی پایدار، به رحمتت متوسل می‏شویم پس ما را برای حتی یک چشم به هم زدن و حتی کمتر از آن به خودمان وامگذار و همه‏ی امور ما را نیک بگردان.

خدایا ما را در سرزمین‏هایمان ایمن گردان. خدایا ما را در سرزمین‏هایمان ایمن گردان. و مسئولان و والیان امر ما را صالح گردان خدایا مسئولان این سرزمین و همه‏ی سرزمین‏های مسلمان را برای اجرای شریعت و پیروی از سنت پیامبرت یاری ده. خدایا آنان را رحمتی برای بندگان مومنت قرار ده.

خدایا گرانی و وبا و ربا و زنا و زلزله‏ها و سختی ها و فتنه‏های بد پنهان و آشکار را از این سرزمین و دیگر سرزمین‏های مسلمان دور گردان. ای پروردگار جهانیان.

خدایا بیماران ما را شفا ده و مردگان ما را بیامرز و کار ما را با نیکی‏ها و سعادت خاتمه ده. خدایا غم‏ و غصه‏ی دردمندان مسلمان را از بین ببر و وام وام داران را ادا نما و با رحمت خویش بیماران ما و بیماران مسلمانان را شفا ده.

خدایا دشمنان دین را نابود گردان که آنان نمی‏توانند تو را ناتوان سازند. خدایا جمعشان را پراکنده ساز و آنان را عبرتی برای عبرت‏گیرندگان قرار ده. بارالها برادران مجاهد ما را در هر جایی پیروز گردان. خدایا آنان را در فلسطین پیروز گردان. خداوندا آنان را در فلسطین بر یهودیان صهیونیست غاصب پیروز گردان. ای زنده‏ی پایدار. ای دارای عظمت و بزرگواری. پروردگارا ما را در دنیا و در آخرت نیکی عطا کرده و از آتش دوزخ دور گردان.

بندگان خداوند: همانا الله به عدل و احسان و بخشش به نزدیکان امر کرده و از فحشا و منکر و تجاوز باز می‏دارد. او شما را چنین پند می‏دهد باشد که عبرت گیرید. پس خداوند بزرگ جلیل را یاد کنید تا شما را یاد کند و وی را شکر گویید تا به شما افزون دهد و یاد خداوند بزرگتر است و خداوند به آنچه می‏کنید آگاه است.

___________________

با تشکر از شبکۀ جهانی نور

http://www.nourtv.net

مسجد الحرام: جمعه 12 جمادی الثانی 1430 هجری قمری برابر با 15 خرداد 1388

خطبه‌ی اول:

ستایش از آن الله است، ستایش از آن اوست که موصوف به علم است و «عالم» نام گرفته و از علم آن مقداری را که خواسته بر پیامبرش ارزانی داشته است. ستایش از آن اوست که چه اندازه علمش به کائنات احاطه یافته و خردها را با آیات محکم خویش روشن گردانده و ذهن بشریت را با انواع علوم در گذر زمان باز گردانید.

شهادت می دهم که معبودی به حق نیست جز الله که شریکی ندارد. او که تقوا را سببی برای علم قرار داد و فرمود:

{… وَاتَّقُواْ اللّهَ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّهُ …}

(… و تقوای الله را پیشه سازید و الله شما را علم می آموزد…)

و گواهی می دهم که محمد بنده و پیامبر اوست… درود  و سلام و برکت خداوند بر وی و اهل بیت و اصحاب و تابعین وی و بر کسانی باد که تا قیامت از آنان به نیکی پیروی نمایند.

اما بعد.. ای مسلمانان… اگرچه دل مشغولی مصلحان گوناگون گردد، و اگر قضایای امت، اهتمامات دلسوزان را به خود مشغول دارد و آرزوها در چشم امیدواران رنگارنگ شود، اما همه ی این ها در یک قضیه ی بزرگ و در یک طرح که همه ی فکرها و غم های مصلحان به آن منتهی می شود، جمع می گردد و آن، قضیه ی آموزش و پرورش است.

تربیت و تعلیم وظیفه ی پیامبران و معیار تمدن ملت ها و پیشرفت کشورهاست. اولین چیزی که برای بشر فرستاده شد «آموزش» بود:

{ وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْمَاء كُلَّهَا…}

(و [خداوند] به آدم همه ی نام ها را آموخت) [بقره: 31]

و اولین معلم در این امت، محمد صلی الله علیه وآله وسلم و نخستین مدرسه در اسلام، در گوشه ای از همین مسجد حرام کنار کوه صفا قرار داشت که همان مدرسه ی خانه ی ارقم است.

از آن معلم و در آن مدرسه و از آن دانش آموزان بود که عرب، نخستین شالوده ی تمدن خود را پایه ریخت و آن هنگام بود که جهان نام آنان را شنید و آنان را به حساب آورد در حالی که آنان تا پیش از آن در حاشیه ی تاریخ قرار داشتند…

و اکنون تاریخ بار دیگر خود را تکرار می کند، و خداوند منزلت و مقام این امت را بالا نخواهد برد جز آنکه همانگونه که پیشنیان این امت برخواستند اینان نیز برخیزند.

ای مسلمانان: فضیلت علم همراه با تربیت صحیح، بر هیچ عاقلی پوشیده نیست. با این علم است که انسان مسلمان پروردگارش را بر اساس شناخت عبادت می کند و با این علم است که با مردم به نیکویی برخورد می کند و با آن است که در زمین در پی روزی خداوند به تلاش می پردازد.

به وسیله ی علم، تمدن ها ساخته می شود و به وسیله ی آن افتخارات به دست می آید و باعث سازندگی نیک، و توسعه می شود. علم است که دارنده ی خود را در جای پادشاهان قرار می دهد و اگر با ایمان همراه باشد باعث بلندمرتبگی دنیا و آخرت می شود:

{… يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَالَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ…}

(الله، کسانی از شما را که ایمان آورده و علم را به دست آورده اند بر اساس درجه هایی بلند می گرداند) [مجادله: 11]

در این میان، مردان و زنان معلم بر تخت های پادشاهی تکیه زده اند. ملکی که مردمِ آن فرزندان مسلمانانند. زیرا این معلمانند که اندیشه ها را شکل می دهند و به خردها وسعت داده و زبان ها را باز می کنند و بدن را تربیت می نمایند.

شایسته ی این زحمتکشان است که مورد عزت و بزرگداشت و نهایت احترام قرار گیرند. حق آنان است که به جایگاه بالای خود دست یابند و حقوق خود را به طور کامل به دست آوردند و حق آنان است که قدرشان دانسته شود و هیبت و ارزششان پاس داشته شود.

آیا کسی را بزرگوار تر از آنان که درون ها و عقل ها را می سازند می شناسید؟

اما نصیحت من به آنان پس از تقوا و صداقت و اخلاص این است که الگوی نیکی برای کسانی باشند که از آنان پیروی می کنند.

ای معلمان: فرزندان مسلمانان، امانت خداوند و امت در گردن شمایند. معلم نخواهد توانست دانش آموزان خود را بر ارزش ها تربیت کند مگر آن که خود ارزش مدار باشد، و نخواهد توانست آنان را بر راه اصلاح پیش برد مگر آن که خود در درون خود صالح باشد زیرا تاثیری که دانش آموزان از نظر الگویی می گیرند بسسیار بیشتر از تاثیری است که از آموزش به دست می آورند.

کودکان و نونهالان دارای حس و ادراکی قوی هستند. اگر خواستید راستی و صداقت را برای آنان زیبا جلوه دهید باید در مرحله ی اول خود راستگو باشید و اگر خواستید ارزش صبر را برای آنان نمایان سازید باید خود از صبرپیشه گان باشید.

{ لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ … }

(قطعا برای شما در رسول الله اسوه و سرمشقی نیکو وجود دارد…) [احزاب: 21]

سرمایه گذاری در مورد انسان، همان سرمایه گذاری موفقی است که اجر و منفعت آن پس از مرگ نیز در دنیا باقی می ماند و در حدیث صحیح آمده است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:

«هنگامی که فرزند آدم بمیرد همه ی اعمال او قطع می شود جز در سه مورد…» و سپس از میان این موارد از «علمی که از آن سود برده می شود» نام بردند. [به روایت امام مسلم]

اکنون که مقام و منزلت علم اینگونه والا و مهم است، انتخاب مردان و زنان معلم و برگزیدن آنان از میان بهترین ها و بالا بردن سطح علمی و عملی آنان، برای موفقیت فرایند تربوی امری است حتمی و اساسی.

معلم محور اساسی و نقطه ای است که فرایند آموزش و پرورش بر آن می چرخد؛ بر این اساس استقرار دورنی و مادی معلمان و بزرگداشت آنان از سوی جامعه امری است ضروری.

ای مسلمانان.. ای مربیان: بهترین قلب ها و مناسب ترین آنان برای پذیرش نیکی و خوبی، قلبی است که در آن بدی جای نگرفته باشد. از سوی دیگر مهم ترین قضیه ای که نصیحتگران به آن اهمیت داده اند و راغبان اجر الهی برای به دست آوردن اجر آن رغبت نموده اند، راسخ نمودن خیر در قلب فرزندان مسلمان، و آگاه نمودن آنان از حدود شریعت و معالم دینداری است که این ـ قسم به خداوند ـ  وظیفه ی پیامبران است.

رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم می فرماید:

«الله و فرشتگانش و اهل آسمان ها و زمین بر معلم نیکی به مردم درود می فرستند» [به روایت ترمذی] پس خوش به حال آن که نیت خود را پاک گرداند و عمل نیک انجام داد.

بندگان خداوند: تمدن اسلامی در طول قرن ها بر اصول و مبادی خود پایبند مانده و به نوآوری در علوم پرداخت. شریعت اسلامی نیز با کمال و فراگیری خود به آموختن همه ی دانش های سودمند دستور داده است. از دانش توحید و اصول دین تا علوم اجتماعی و اقتصاد و سیاست و علوم نظامی و تجربی و دیگر علوم که مصلحت فرد و جامعه به آن بستگی دارد و باعث بی نیازی یک امت از دیگر امت ها می گردد.

همچنین در مبادی دین ما چنین آمده است که:

{… وَتَعَاوَنُواْ عَلَى الْبرِّ وَالتَّقْوَى وَلاَ تَعَاوَنُواْ عَلَى الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ …}

(در نيكوكارى و تقوا با يكديگر همكارى كنيد و در گناه و تعدى همکار هم نشويد) [مائده: 2]

بیایید این نصیحت ربانی را به سیاست و برنامه ای عملی تبدیل نماییم که مردان و زنان تربیت و تعلیم و رسانه و سرمایه و همه ی جامعه بر اساس آن عمل نمایند. این یعنی کار مشترک و بر اساس روحیه ی گروهی.

شایسته است فناوری نوین برای عرصه های نوآوری بکار گرفته شود. انقلاب علمی و فناوری که به سرعت در حال پیشرفت است در انتظار هیچ کس نمی ماند. باید که در امور سودمند و گذاشتن ضوابط اخلاقی و رفتاری انسان ها مشارکت داشته باشیم. اگر مسلمانان در حالی که حاملان بهترین و آخرین رسالت هایند،از قافله عقب بمانند بسیار سخت خواهد بود که دیگران به حرف آنان گوش فرا دهند.

ای مسلمانان، ای مربیان: شما برای ساختن این نسل و برای شکل دادن به آینده و همراهی قافله ی تمدن، امین دانسته شده اید. تمدن و پیشرفتی که همراه با اصالت و ثباتی است که از شریعت اسلام برگرفته شده است.

آری… اصالت و ویژگی برگرفته از کتاب و سنت. به هدف معرفی پروردگار جهانیان به مردم و به هدف موالات نسبت به این دین و به هدف ساختن شهروند صالح و تولیدکننده و سالم از انحرافات فکری و سلوکی.

مبادی راسخ و در عین حال انعطاف پذیر اسلام همان خواستگاه صحیح تمدن اسلامی بود که خداوند آن را بر اهل زمین مبارک گردانید. این تمدن، ضعیف و سست نگردید مگر هنگامی که امت از خواستگاه هایی غیر شرعی استفاده کرد.

بندگان خداوند: هر امتی افراد خود را بر اساس آنچیزی که می خواهد تربیت می نماید. زیرا تربیت و تعلیم در حقیقت به معنای ساختن جامعه و نسل ها و آماده سازی و راهنمایی آن است.

همه ی امتها و حکومتها این جنبه ی مهم تربیت را درک کرده اند و سعی می کنند با همه ی توان، مبادی و اهداف خود را از طریق تربیت و تعلیم در جامعه راسخ گردانند.

همه ی این ملت ها روش تربیتی خود را از ویژگی ها و خصوصیت هایی می دانند که هیچ جایی برای کوتاه آمدن و تغییر ندارد.

آموزش و پرورش و برنامه های آموزشی هر کشور قضیه ای داخلی و خصوصی است و هیچ کشوری به دخالت دیگران در آن رضایت نمی دهد و آن را به دیگران نمی سپارد. از این جاست که می دانیم وارد کردن روش های تربیتی از دیگر کشورها بطور کامل و بی هیچ تغییری، اشتباهی است بس بزرگ و داری عوارضی خطرناک است و به معنای دور نمودن کامل نسل ها از فرهنگ و تاریخشان و به معنای قطع کامل رابطه آنان با عقیده و ارزش هایشان است. امتی که مسخ گردیده و هویتی ندارد را می توان به راحتی به بردگی کشاند.

تربیت، کالایی نیست که بتوان آن را وارد نمود. تربیت لباسی است که به اندازه ی قامت هر امت و بر اساس سنت ها و ارزش ها و اهداف یک جامعه طراحی شده است. اهداف و ارزش هایی که یک امت برای آن جان می دهد.

این به معنای عدم استفاده از تجربه ی دیگر ملت ها نیست. زیرا که حکمت، گمشده ی مومن است و هر جا که آن را بیابد، به آن شایسته تر است.

این نوعی خلط مبحث و مغالطه است که به بهانه ی پیشرفت، سکولاریسم را بر این امت اجبار کنیم. خداوند متعال می فرماید:

{… إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاء …}

(…همانا تنها بندگان عالم الله خشیت او را دارند…) [فاطر: 28]

این آیه دلیل بر این است که علم و دانش نافع حتی اگر از علوم دنیا باشد باعث نزدیکی به خداوند است. این، آنگاه حاصل می شود که این علوم را رنگ ایمانی دهیم و از آن در جهت خدمت به دین و مسلمانان و آبادانی زمین استفاده کنیم همانگونه که خداوند از ما می خواهد و با در پیش گرفتن راه توازن و فراگیری و وسطیت و اعتدال…

اما در صورتی که آموزش و اهداف آن از ایمان فاصله گیرد و به جای آن وسائل و اهداف انسان ها صرفا مادی شوند، این همان وبال و بدبختی فراگیر است.

تمدن امروز شاهدی است زنده بر این، بگونه ای که امت ها آن هنگام که از خالق خود غافل شدند با تولید و صنعت خود، راه بدبختی را پیمودند و در تولید وسایل نابودی با یکدیگر مسابقه دادند و به دنبال آن، قدرت، در سیاست و اقتصاد و دیگر عرصه ها معیار برتری گردید و نه حق و عدالت.

هنگامی که ارزش ها در زیر خاک مدفون است، فخرفروشی به ساختمان هایی که آسمان را درنوردیده چه فایده ای خواهد داشت؟ وقتی که مردم با شهوت ها مشغولند و در پی ماده می دوند و از آخرت غافلند «سود» به چه کار خواهد آمد؟

خداوند متعال می فرماید:

{… وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُون * يَعْلَمُونَ ظَاهِرًا مِّنَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ }

(…ولی بیشتر مردم نمی دانند. آنان تنها ظاهری از این زندگی دنیا را می دانند و آنان از آخرت غافلند) [روم: 6-7]

بندگان خداوند: برای برنامه های آموزشی این ضروری است که هویت اسلامی و فرهنگ ملی و جنبه های ویژه ی تمدنی امت را محکم و راسخ گردانده و جایگاه جهانی و اسلامی امت را ازدیدگاه دینی و اقتصادی و سیاسی و صنعتی در ذهن دانش آموزان استقرار بخشید.

نونهالان ما در برابر چالش های فکری و تمدنی و منحرفانی که در ثوابت دینی و ارزش های والای جوامع ما شک اندازی می کنند، نیاز به آگاهی و مقاوم سازی بیشتری دارند تا اینکه این نسل در برابر جریان های فکری ذوب نگردد…

ما دارای یک رسالت و همینگونه دارای ویژگی های خاص به خود هستیم.

ای مسلمانان: وجود تفاوت میان جنس مرد و زن امری است که از نظر عقلی و شرعی و حسی بدیهی می نماید. تجربه ی این کشور در امر آموزش دختران در نوع خود بی نظیر بود تا آنجا که سازمان های بین المللی به این امر اعتراف نموده اند. در گزارش یونسکو آمده است که تجربه ی کشور ما در امر آموزش دختران نمونه و منحصر به فرد است.

اگر اختلاف میان نوع زندگی در میان اروپا و این منطقه وجود نداشت می گفتیم این روش تربیتی برای آموزش دختران حتی در اروپا نیز مناسب است. حال که سخن منصفان آنان چنین است نیازی به توجه به سخن شک اندازان مغرض نیست.

ما، در روش تربیتی اسلامی و مخصوصا در تجربه ی آموزشی این کشور، دستاوردها و مزایا و تجربه ها و پیروزی هایی داریم که باید از آن محافظت نماییم. از بارزترین جنبه های این موفقیت، اعتدال و میانه روی، و درسهای علوم شرعی و نور فضیلت و ادبی است که دختران دانش آموخته در این برنامه از آن برخوردارند.

این از حق و عدل است که ما بتوانیم به روش آموزشی در سرزمین حرمین و برنامه ی تربیتی آن افتخار نماییم. آموزش و پرورش در این کشور در حال رشد و باروری است و با وجود برخی اظهار نظرهای غربی که گاه گاه مطرح می شود، بر روش های آموزشی بسیاری از کشورهای دیگر برتری دارد و هنوز ویژگی و اصالت، سمت بارز آن است که باید به همراه سعی در پیشرفت و تلاش برای بهترسازی و استفاده از تجربه ی دیگران، آن را پاس داشت.

حال که زمانه ی ما، زمانه ی نبرد تمدن ها و عقاید و فشارهای جهانی سازی در زمینه ی اندیشه و آموزش است، از نشانه ی اخلاص و آگاهی مسئولان آموزش و پرورش است که در برابر این چالش بایستند و برای آینده ای روشن به مسئولیت خویش عمل نمایند.

خداوند این سرزمین و دیگر سرزمین های اسلامی را با عزت و امنیت حفظ نموده و در هر خیری جلو دار و از هر شری سالم بدارد.

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

{وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحًا مِّنْ أَمْرِنَا مَا كُنتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِيمَانُ وَلَكِن جَعَلْنَاهُ نُورًا نَّهْدِي بِهِ مَنْ نَّشَاء مِنْ عِبَادِنَا وَإِنَّكَ لَتَهْدِي إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ} [شوری: 52]

(و این چنین ما به سوی تو روحی را از امر خویش وحی نمودیم و تو پیش از این نه می دانستی کتاب چیست و نه می دانستی ایمان چیست اما ما آن را نوری گرداندیم که هر که از بندگانمان را بخواهیم به سوی آن هدایت می کنیم و تو به سوی راه راست هدایتگری)

خداوند من و شما را به وسیله ی قرآن و سنت برکت دهد و با آیات آن و حکمت، سود رساند. این سخن را گفته و برای خود و شما از الله آمرزش می خواهم.

خطبه ی دوم:

ستایش از آن الله ، پروردگار جهانیان است، آنکه رحمان است و رحیم است، و مالک روز قیامت است، وگواهی می دهم که معبودی به حق نیست جز الله، به تنهایی و بدون شریک، آن پادشاه آشکار به حق. و شهادت می دهم که محمد، بنده و پیامبر اوست. درود و سلام خدا بر او و بر اهل بیت و یاران وی.

اما بعد… ای مسلمانان… نظریه پردزان می گویند: آموزش و پرورش فرایندی است تکاملی. و باید از خود بپرسیم که نقش پدران و مادران در این فراینده چه است و از خود بپرسیم که نقش رسانه ها در تربیت و راهنمایی و نصیحت و تعلیم این میان چه چیزی است. و اصولا برنامه ی جامعه ی اسلامی در این فرایند چه باید باشد.

نوجوان هنگامی که با تناقض و اختلاف میان آنچه در مدرسه آموزش دیده و آنچه از برخی رسانه های دیداری و خواندنی، می بیند مواجه می گردد دچار نوعی دوگانه گی و اضطراب درونی می گردد.

از یک سو مدرسه سعی در راسخ گرداندن قواعد تربیتی و بنای آن دارد و از سوی دیگر با فضای باز موجود در رسانه ها و فناوری های نوین ارتباطی شاهدین که دیگران دارند با ما در تربیت فرزندان ما رقابت می کنند مخصوصا اگر در نظر داشته باشیم که گناه بیشتر این رسانه های از نفعشان بیشتر است.

این شرایط چنین ایجاب می کند که اصحاب رای و اندیشه و غیرتمندان، تلاشهای خود را در پژوهش این پدیده و ایحاد راه حل، دوچندان نمایند و در راه ایجاد راهکارهایی برای حمایت نسل جوان و پاسداشت امت تلاش نمایند.

هر جامعه ای دارای مرزها و خط قرمزهایی است که در کنار آن می ایستد و دارای فرهنگ و سنت هایی است که برای آن احترام قائل است، حتی در سرزمین هایی که الحاد و بی دینی حاکم است نیزمردم بر اموری که باعث ایجاد همبستگی میان آنهاست توافق دارند و زندگی خود را از آن خواستگاه ها نظم می بخشند.

ما مسلمانان نیز زندگی خود را تنها بر اساس یقین به خداوند متعال یگانه بنا می کنیم و خطوط کلی جامعه و آینده ی خویش را بر اساس هدایت خداوند همانگونه که پیامبرمان ابلاغ داشته ترسیم می کنیم.

بر این اساس هرگز نمی توان اشاعه ی فحشا و الحاد را در زندگی جامعه ی مسلمان تحمیل کرد و هرگز نمی توان زیر پا گذاشته شدن احکام الهی را در هیچ یک در شئون زندگی قبول کرد و نمی توان مظاهر ایمان را در زندگی عمومی مردم این جامعه مختل نمود.

خشنود نمودن خداوند، عملی مستحبی نیست که زاهدان در آن زهد ورزند یا آنکه مترددان در انجام آن تردید کنند. غیر ممکن است که میراث حق خداوندی را که از او به ما رسیده است رها کنیم سپس در انتظار خیر و نیکی نزدیک یا دور باشیم.

برای آنکه به سطح بالایی در تربیتی که در نظر داریم دست یابیم باید در گام نخست عقاید خویش و قدسیت آن را حفظ نماییم زیرا ایمان به الله و آخرت و اطمینان مطلق به آن چه از نزد خداوند و رسولش به ما رسیده است، اساسی است محکم و متین برای تربیتی کامل و فراگیر.

بلکه همانگونه که واگن ها به قطار متصل اند، رفتار به عقیده وابستگی کامل دارد. بنابراین اگر ایمانی وجود نداشته باشد که حرکات و سکنات شخص را به خود مرتبط سازد، عرصه برای دیگر محرک ها باز خواهد شد و شهوات و اهواء و خواسته ها و غرایز و رقابت ها این عرصه را تصاحب خواهند کرد و مردم برای به دست آوردن خواسته های خود بدون هیچ مرز و حدی به هم خواهند ریخت.

می شود آغاز این وضعیت را در برخی از جوامع که در آنها دینداری به عقب کشانده شده و نیروی ایمان در اصول رفتار و تربیت، ضعیف گردیده است مشاهده کرد. در این جوامع هر شخص در زندگی خصوصی خود و در برخورد با دیگران، بر اساس خواسته های خود و بر اساس وضعیت خاص محیطی که در آن زندگی می کند، رفتار می نماید و این باعث فروپاشی ترسناکی در سطح اخلاق اجتماعی گردیده تا آنجا که می توان آثار خودخواهی زشت و منفی و خودپرستی و تلاش بیش از حد برای دنیا و اهمیت ندادن به آخرت را در این جوامع به سادگی مشاهده کرد.

این عقاید اسلامی بود که نسل هایی را بنا نمود که دارای قدرت بنای زندگی انسانی و تربیت آن بودند. و این عقاید است که می تواند اخلاق متین و محکم را ساخته و در ورای آن مردانگی را بنا نهاده و در برابر بحران ها بایستد.

تربیت موفق بر حقایق اقرار شده و بر مسلمات غیرقابل شک بنا نهاده می شود. حال اگر محیط به فساد کشانده شود و در آن شک رواج یابد و بسوی آنچه از آسمان نازل شده است انگشت اتهام دراز گردد، پس هیهات اگر بتوان در چنین محیطی نسل هایی تربیت کرد که بتوان به ادب و عفت و عدالت آن اعتماد نمود

نباید به دارندگان قلب های مریض اجازه داد تا هر چند وقت یک بار در میان مسلمانان به انتشار شک و تردیدهای ساختگی بپردازند. نباید افکاری که بسوی بی نظمی دعوت می دهند و با فریب آزادی بسوی آزاد شدن از هر قید بندی دعوت می کنند.

ممکن است نوجوانان مسلمان و مردم بر اثر تکرار این سموم در خطر فساد قلب قرار گیردند

{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ …}

(ای کسانی که ایمان آورده اید، خود و خانواده ی خود را از آتشی که مردم و سنگ ها هیزم آنند، نجات دهید) [تحریم: 6]

هر آنکه خود و خانواده اش را حفظ نکند به تحقیق مورد بازخواست قرار خواهد گرفت…

این است آنچه قصد گفتنش را داشتم و درود و سلام بفرستید بر بهترین انسان ها محمد بن عبدالله… بارالها درود و سلام بفرست بر بنده و پیامبرت محمد و بر اهل بیت و یارانش و بر آنان که بر راه او روند و روش او را در پیش گیرند.

خداوندا از چهار خلیفه ی پیامبرت ابوبکر و عمر و عثمان و علی و از دیگر صحابه ی پیامبرت و تابعین و تابعین آنان تا روز قیامت خشنود باش.

بارالها اسلام و مسلمانان را عزت ده و شرک و مشرکان را خوار بگردان. بارالها آنان را که دینت را یاری می دهند یاری ده و طاغیان و ملحدان و مفسدان را ذلیل بگردان. خدایا دینت را و کتابت را و سنت پیامبرت را و بندگان مومنت را یاری ده.

خدایا مستضعفان مسلمان را یاری ده. خدایا آنان را در فلسطین و هر جای دیگر یاری ده. ای پروردگار جهانیان برای آنان یاور و یاری ده باش. بارالها ما را در سرزمین هایمان ایمن بگردان و امامان و والیان امر ما را صالح بگردان.

خدایا گرانی و بیماری و ربا و زنا و زلزله ها و سختی ها و فتنه های بد آشکار و پنهان را از ما دور گردان. بار الها بر مسلمانان لطف بورز و بلا را از آنان دور گردان ای زنده ی پایدار ای دارای بزرگی و بزگواری.

بارالها غم های غمگینان مسلمان را دور گردان و سختی سختی دیدگان مسلمان را برطرف گردان و اسیران را آزاد گردان و بدهی بدهکاران را از آنان بردار و به رحمت خود بیماران ما و دیگر بیماران مسلمان را شفا ده.

پروردگارا برای ما در دنیا و در آخرت نیکی عطا کن و از آتش دوزخ دورمان گردان. پروردگارا ما را و پدران ما را و همه ی مسلمانان را مورد آمرزش قرار ده. بارالها جوانان مسلمان و پیران آنان و زنان و مردان و همه ی آنان را هدایت کن.

پروردگارا از ما بپذیر که تو شنوای دانایی و بر ما توبه پذیر که تو بسیار توبه پذیر و مهربانی. پاک و منزه است پروردگار تو، پروردگار عزت، از آنچه مشرکان وصف می کنند و سلام بر پیامبران و الحمدلله رب العالمین.

___________________

با تشکر از شبکۀ جهانی نور

http://www.nourtv.net

شیخ علی دهواری (رحمه الله)

خانواده، خشت اول جامعه است که اگر اصلاح شود، تمام جامعه اصلاح می‌شود، و اگر فاسد شود، تمام جامعه فاسد می‌شود، لذا اسلام توجه زیاد‌ی به خانواده کرده و بر زن و مرد چیزهایی را واجب نموده است که سلامت و سعادت آن‌ها را تأمین می‌کند. بنابراین اسلام خانواده را همچون موسسه‌ای می‌داند که دو نفر (زن و مرد) در آن شراکت دارند…

—————————————————————————————————————————————

دریافت کتاب به صورت سند Word

دریافت کتاب به صورت Pdf

(برای دانلود روی لینک کلیک راست نموده و سپس گزینه ی Save Target As را انتخاب نمایید).