حداقل یکی از این ها باش

استاد دکتر عبدالکریم بکار / ترجمه: ابوعامر

برادران گرامی، خواهران بزرگوار، السلام علیکم ورحمة الله وبرکاته
از خداوند می خواهم که شما و آنان را که دوست دارید در بهترین حال نگه بدارد…
اگر به اوضاع و احوال خویش نگاهی بیندازیم خواهیم دید که ما معمولا با وقت هایی خالی و بی ارزشی مواجهیم که نمی دانیم چگونه باید از آن استفاده ببریم یا اینکه از آن در کارهایی بی ارزش یا نه چندان راضی کننده استفاده می بریم. دنباله این نوشته …

بسوی خوشبختی-6 ( نیکی به دیگران و احساس خوشبختی)

دکتر عائض القرنی / ترجمه: صلاح الدین مصلح

زیبایی به قشنگی اسمش ، نیکی به طراوت کلمه اش و خوبی همانند طعم دلچسبش می باشد .

نخستین بهره مندان از شادمان کردن دیگران ، کسانی هستند که به ایجاد شادی و سرور در وجود دیگران مبادرت می ورزند. ثمره های آن را خیلی زود در وجود ، اخلاق و وجدان خویش برداشت نموده و به گشادگی و فراخی سینه ، آرامش واطمینان قلبی خواهند رسید. دنباله این نوشته …

بسوی خوشبختی-5 (در انتظار تشکر هیچ‌کس مباش)

دکتر عائض القرنی / ترجمه: صلاح الدین مصلح

خداوند بندگان را آفرید تا او را یاد کنند، و به آفریدگان روزی داد تا شکر او را بجای آورند، اما بیشترشان غیر او را پرستیدند و بیشتر آنها شکر کسان دیگر را بجای آوردند، زیرا طبیعت و سرشت کفرورزی، ناسپاسی، قدرناشناسی و کفران نعمت بر نفس آدمیان چیره گشته است. پس جا نخور اگر دیدی آنها زیبایی اخلاق تو را انکار می کنند، نیکی های تو را می سوزانند، خوبیهایت را فراموش میکنند، بلکه حتی ممکن است با تو دشمنی کنند و تو را با منجنیق کینه ی پنهان شده در دلهایشان مورد اصابت قرار دهند، بی هیچ دلیلی، مگر بخاطر اینکه تو به آنان نیکی کرده ای! دنباله این نوشته …

برای مصیبت‌دیده‌گان

دکتر عائض القرنی / ترجمه: ابوعامر

تقدیم به پدر ارسلان و به برادرم که هر دو دربرابر تقدیر الهی صبر را در پیش گرفتند (ابوعامر)

در حدیث صحیح وارد شده است که: «هر کس دوستدارش از اهل دنیا را از او بگیرم سپس برای پاداش الهی صبر کند به جای آن به او بهشت عطا خواهم کرد» (به روایت امام بخاری)

وکانت فی حیاتک لی عظات فأنت الیوم أوعظ منک حیا

(زندگی‌ات برایم پند و اندرز بود اما امروز که نیستی برایم عبرت آموز تری) دنباله این نوشته …

بسوی خوشبختی-4 (با سرزنش چگونه برخورد کنم؟)

دکتر عائض القرنی / ترجمه: صلاح الدین مصلح

احمق ها و کم عقل ها خداوند خالق و رازق را ناسزا گفتند و پروردگار یکتا را بدگویی کردند، حال من و تو که اهل ستم و خطا هستیم چه انتظاری داریم.

تا وقتی که در زندگیت اهل بخشش، سازندگی، تأثیرگذاری و نورافشانی باشی، با نبرد سخت و تلخی از سوی سرزنشگر که هیچگونه نرمی ای به تو نشان نخواهد داد و حمله‌ی برنامه ریزی شده و هدفدار و اهانت های عمدی روبرو خواهی شد. دنباله این نوشته …

بسوی خوشبختی-3 (فقط برای امروز زندگی کن)

دکتر عائض القرنی / ترجمه: صلاح الدین مصلح

هرگاه صبح کردی منتظر شب نباش. فقط برای امروز زندگی کن، نه برای دیروزی که با خیر و شرش گذشت و نه برای فردایی که هنوز نیامده است. همین امروزی که خورشیدش بر تو طلوع نموده و بدستت رسیده است را غنیمت شمار.

عمرت یک روز است، پس زندگی جاودانۀ خویش را فقط برای همین یک روز قرار ده، انگار که در این روز متولد شده ای و در همین روز می میری، در این صورت است که زندگیت تحت تأثیر دلمشغولی و غم و اندوه گذشته و انتظار آینده و شبح ترسناک و لشکر رعب آور آن قرار نمی گیرد.تمرکز، توجه، عزم، خلاقیت و نوآوری، تلاش و کوشش و جدیت خویش را فقط صرف امروز کن. بکوش فقط برای امروز نمازی با خشوع، تلاوتی باتدبر، مطالعه ای باتأمل و تفکر، ذکری با حضور قلب، توازن در انجام کارها، اخلاقی نیکو، رضایت به داشته ها، توجه به قیافۀ ظاهری، اهمیت به سلامتی جسم و نفع رساندن به دیگران راسرلوحۀ زندگی ات قرار دهی. دنباله این نوشته …

بسوی خوشبختی-2 (آنچه گذشت بازنمی گردد)

دکتر عائض القرنی / ترجمه: صلاح الدین مصلح

به یادآوری گذشته ،تحت تأثیر آن قرارگرفتن، دوباره زنده کردن و اندوهگین شدن بر بلایای آن حماقت و دیوانگی ست، و سببی برای کشتن اراده و تلخی زندگی در زمان حال می باشد.

پروندۀ گذشته نزد عاقلان بسته شده و بازگو نمی شود، برای همیشه در زندان فراموشی قرار گرفته شده و در آن قفل می شود، با طنابهایی محکم در زندان فراموشی در بند کشیده شده و از آن بیرون آورده نمی شود و بسته میشود تا نور به آن نرسد، زیرا که گذشته و به پایان رسیده است، پس نه غم و اندوه آن را برمی گرداند، و نه بی قراری آن را اصلاح می کند، و نه غم آن را درست می کند، و نه پریشانی و تلخکامی آن را دوباره زنده می کند، چراکه از دست رفته است. دنباله این نوشته …

بسوی خوشبختی-1 (بیندیش و شکر کن)

دکتر عائض القرنی / ترجمه: صلاح الدین مصلح

بسم الله الرحمن الرحیم

اشتباه بشریت از زمانی شروع شد که گمان کرد تنها با تکیه بر اندیشه‌ی بشری خواهد توانست مدینه‌ی فاضله‌ی مورد نظر مصلحان و خیرخواهان جامعه ی بشری را بسازد.

بله عزیزان! تمدنی که بدون عقیده ی صحیح و دین و بر اساس دشمنی با برنامه‌ها و قوانین خداوندی بنا نهاده شود سرانجام نافرجامی خواهد داشت. و شاعر چه زیبا گفته است:

خشت اول گر نهد معمار کج         تا ثریا می رود دیوار کج

آری!غرب، تمدن و پیشرفت خود را بدون رابطه با برنامه‌ی خداوندی آغاز کرد و خشت زیربنایی این تمدن کج و معوج گذاشته شد و به همین دلیل امروزه نشانه‌های فروپاشی و از هم پاشیدگی این تمدن پوشالین، پرزرق و برق، فریبنده و توخالی روزبه روز آشکارتر می‌شود. دنباله این نوشته …