اثبات نبوت

وحیدالدین خان / ترجمه: نذیر احمد سلامی

در عقاید دینی، پس از اعتقاد به خدا، اعتقاد به رسالت و نبوت پیامبران یا اعتقاد به وحی و الهام قرار دارد؛ بدین معنا که خداوند، کلام و سخن خود را بر یکی از انسانها نازل فرموده، توسط او سایر انسانها را از دستورات خود، آگاه می‌سازد. از آنجا که میان خدا و پیامبر، هیچگونه وسیله ارتباطی مشاهده نمی‌شود و در ظاهر هیچ دستگاه گیرنده و فرستنده‌ای وجود ندارد که کلام الهی را از جایی به جایی دیگر و یا از شخصی به شخص دیگر انتقال دهد، بسیاری از مردم با دیده شک و تردید به صحت این ادعا نگریسته اند؛ حال آنکه به آسانی می‌توان صحت این ادعا را با کمک واقعیتهای زندگی درک کرد. دنباله این نوشته …

نامه‌ای به سفیر دانمارک

نجيب الزامل /  ترجمه: ابوعامر

تا امروز براي ما مسلمانان كشور دانمارك كشوري مدرن و زيبا بود در قسمت شمالي جهان در مرفهترين منطقه نيمكره شمالي يعني اسكانديناوي. اين زيبايي و رفاه براي ما جالب توجه بود و هميشه فكر مي كرديم اين سرزمين خود را از هرگونه نزاع سياسي و ايدئولوژيك دور نگه خواهد داشت.

جناب سفير! بگذاريد واضح بگويم: ما گمان مي كرديم دانمارك خود را در آن جزيره زيبا و آرام از حماقت هاي ديگر نقاط جهان دور نگه داشته است… اين چيزي بود كه ما فكر مي كرديم و هيچ دليلي بر خلاف آن نمي يافتيم. دنباله این نوشته …

100 وسیله برای نصرت و یاری رسول الله صلی الله علیه و سلم

انجمن جهانی نصرت خاتم الانبیاء / ترجمه: اسحق دبیری اوزی

نخستین رکن از ارکان بزرگ اسلام، همانا گفتن لا اله الا الله و محمد رسول الله می‌باشد و قسمت دوم این شهادت یعنی: محمد رسول الله در خلال اموری که ذکر می‌شود. تحقق پیدا می‌کند:

اولاً: تصدیق نمودن هر آنچه پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) فرموده و یا به هر نحوی تایید کرده است، و نخستین آنها این است که او فرستادهٔ خدا است و او را برای هدایت همه انسان‌ها و جن‌ها فرستاده تا وحی خداوند را بوسیلهٔ قرآن و سنت که در بر گیرندهٔ دین اسلام می‌باشند، تبلیغ کند، دینی که خداوند، به جز آن را نمی‌پذیرد. دنباله این نوشته …

ما تو را در برابر استهزاء کنندگان بسنده‌ایم

دكتر ناصربن سليمان العمر / ترجمه: ابوعمر انصاری

سنت خداوند در مورد كساني كه رسولش صلي الله و عليه و سلم را بيازارند چنين است كه اگر در اين دنيا به دست مسلمانان به جزاي خود نرسند ،‌ خداوند خود از آنها انتقام خواهد گرفت و به تنهايي آنها را به سزاي اعمالشان خواهد رساند.

حوادث سيرت نبوي و بعد از عهد نبوت كه بر اين قضيه دلالت مي كند ،‌بسيارند.

و خداوند متعال مي فرمايد: { فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ . إِنَّا كَفَيْنَاكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ } (الحجر: 95)

«پس آشكارا بيان كن آنچه را كه بدان فرمان داده مي شوي و به مشركان اعتنا مكن. ما تو را در برابر استهزاء كنندگان بسنده ايم» دنباله این نوشته …